முத்துப்பட்டி பெருமாள்மலை – பசுமை நடை 52

கற்கள் அழிவதில்லை, மனிதன் அவற்றில் ஒரு வீட்டின் தரைத்தளத்தை பார்க்கும் வரை. மதுரையை சுற்றி இருக்கும் எண்ணற்ற மலைகள் பல்லாயிரம் வருடங்கள் தாண்டி நிமிர்ந்து நின்றவை. இருபது வருடங்களில் அவற்றின் பாரம்பரியத்தையே அழித்து ஒழித்து விட்டார்கள். சமண தீர்த்தங்கரர்கள் சிலர் செய்த புண்ணிய காரியத்தால் சில மலைகள், சில மலைகளின் பகுதிகள் பிழைத்து இருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் பெருமாள் மலை.

12118634_10153169485387644_1345280883383278317_n12074520_10153169487222644_7688484782451357090_n

மதுரையில் இருந்து தேனி செல்லும் மாநில நெடுஞ்சாலையில் மதுரை காமராசர் பல்கலைகழகத்துக்கு சற்று முன்னரே பில்லர் சாலை தாண்டிய சில மீட்டர்கள் தூரத்தில் சாலை இடது புறம் திரும்புகிறது. உற்று நோக்காவிடில் தேனிக்கு பயணப்பட்டு விடலாம். சமணச்சின்னம் பெருமாள்மலை என்ற மஞ்சள் நிற பதாகை ஒன்று சாலையின் உட்திரும்பியவுடன் காணக்கிடைக்கும்.

மேலும் ஒரு கிலோமீட்டர் உள்ளே சென்றால் முத்துப்பட்டி கிராமத்துக்கு செல்லும் வழி கிடைக்கும். அங்கே பாண்டவ மலை, பெருமாள் மலைக்கு செல்லும் வழி கேட்டால் எவரேனும் சொல்லி விடுவார்கள். மனித ஆக்கிரமிப்பில் கரைந்தது போக மிச்சமுள்ள மலையை காணலாம். மலையின் பின்புறம் நடந்து சென்றால் அங்கே சமணர் குகையோன்றை காணலாம்.

இருபதுக்கும் மேற்பட்ட படுகைகள் வெட்டப்பட்ட மலைக்குகையின் வெளிப்புறத்தில் இருந்து இரண்டு தீர்த்தங்கரர்கள் மதுரையை பலநூறு ஆண்டுகளாக பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். உள்ளே கொஞ்சம் மண்டை உடைக்கப்பட்ட மகாவீரர் சிலையாக அமர்ந்து அர்த்தபரியன்காசனத்தில் தியானித்து இருக்கிறார். அநேகமாக மகாவீரரின் தனிச்சிற்பம் இந்த ஒரு மலையின் தான் காணப்படுகிறது என்று கருதுகிறேன். வேறு எங்கும் இது போல தனி சிற்பத்தை கண்டதில்லை.

12118965_10153169486572644_6034584809312372608_n

தீர்த்தங்கரர்களுக்கு கீழே இரண்டு வட்டெழுத்து கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. கி.பி 8-9ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக கருதப்படும் இந்த கல்வெட்டுகளில் இருக்கும் வரிகள் கீழ்வருமாறு:

’ஸ்வஸ்திஸ்ரீ பராந்தக பருவதமாயின ஸ்ரீ வல்லபப் பெரும்பள்ளிக் குறண்டி அஷ்டோபவாசி படாரர் மாணக்கர் மகாணந்தி பெரியார் நாட்டாற்றுப்புறத்து நாட்டார்பேரால் செய்விச்ச திருமேனி‘

12107988_10153169485602644_320814175282762152_n

’ஸ்வஸ்திஸ்ரீ வெண்புணாட்டுக் குறண்டி அஷ்டோப வாஸி படாரர் மாணாக்கர் குணசேனதேவர் மாணாக்கர் கனகவீரப் பெரியடிகள் நாட்டாற்றுப்புறத்து அமிர்த பராக்கிரம நல்லூராயின குயிற்குடி ஊரார் பேரால் செய்வித்த திருமேனி பள்ளிச் சிவிகையார் ரக்ஷ‘

12088569_10153169485537644_8975255395143404956_n

குரண்டி என்ற ஊரில் இருந்த பள்ளியை சேர்ந்த மாணவர் ஒருவர் இதைச் செய்ததாக கருதலாம். குரண்டியில் சமணர்களின் பெரும்பள்ளி இருந்திருக்கவும், அப்பள்ளியில் நிறைய மாணவர்கள் பயின்றிருக்கவும் கூடும். குரண்டியின் அக்காலப்பெயர்தான் பராந்தக பர்வதம். இன்னொரு கல்வெட்டில் கீழ்குயில்குடி ஊரார்க்காக குரண்டிப்பள்ளியைச் சேர்ந்த மாணவர் ஒருவர் செய்திருக்கலாம்.

திடிக்காத்தான் {ம}….னம் எய்…’ குகைத்தளத்தின் கற்படுக்கையில் காணப்படும் இக்கல்வெட்டு கி.பி முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகும். திட்டியைக்காத்தான் என்பவன் செய்வித்து தந்த கற்படுகையாக இருக்கலாம். இக்கல்வெட்டு சிதைந்து காணப்படுகிறது.

’நாகபேரூரதைய் முசிறிகோடன் எளமகன்’ சிறுகுகைத் தளத்தில் கற்படுக்கையின் மீது தலைகீழாக இடவலமாக காணப்படும் இக்கல்வெட்டு கி.மு முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகும். நாகப்பேரூர் என்பது இப்பகுதியில் உள்ள நாகமலைப் புதுக்கோட்டையைக் குறிக்கும். முசிறி என்பது சேரர் துறைமுகப்பட்டிணத்தைக் குறிக்கும். இன்றைய கேரள மாநிலத்திலுள்ள முசிறியைச் சேர்ந்த இளமகன் கோடனும், நாகபேரூரின் தலைவரும் செய்துகொடுத்த கொடை எனப் பொருள் கொள்ளலாம்.

குகைத்தளத்தின் மேல் பகுதியில் மற்றொரு தமிழ் பிராமி கல்வெட்டு பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. “சையஅளன் விந்தையூர் காவிய்” என சொல்லப்பட்டுள்ள கல்வெட்டும் கிமு முதல் அல்லது இரண்டாம் நூற்றாண்டை சேர்ந்ததாய் இருக்கக்கூடும். விந்தையூர் என்பது தற்கால வண்டியூரை குறிக்கலாம்.

12112358_10153169485657644_4121115250463971805_n

குகைத்தளத்தை பார்வையிட்ட பிறகு அனைவரும் ஒருசேர அமர, சாந்தலிங்கம் அய்யாவின் சொற்பொழிவு நிகழ்ந்தது. மேற்குறிப்பிட்ட தகவல்கள் அனைத்தும் அவரது சொற்பொழிவில் இருந்தும் சித்திரவீதிக்காரனின் முந்தைய பயணகுறிப்பு பதிவிலிருந்தும் திரட்டப்பட்டவையே ஆகும். பெருமாள்மலை என்ற பெயர் கொஞ்சமாய் உறுத்த சமணர்கள் கழுவேற்றப்பட்ட நிகழ்வையும் சைவம் வைணவம் மெல்ல தலையெடுத்த வரலாற்றையும் அசை போட்டுக்கொண்டே யோசிப்பின் அந்த பெயரின் காரணம் மெல்ல புலப்படும்.

தீபாவளி நெருங்கி வரும் வேளையில் மற்றொரு குறிப்பு உங்களுக்கு அவலாக கிடைக்கக்கூடும். நாம் கொண்டாடும் தீபாவளி சமண தீர்த்தங்கரர்களில் முக்கியமானவரான வர்த்தமான மகாவீரர் மரணித்த நாள் தான். நரகாசுரனை கொன்ற நாள் என்று நம்மை கொண்டாட வைத்திருக்கிறார்கள். மேலும் ஆவலாய் இருந்தால் தொ.பரமசிவன் அய்யா எழுதிய “அறியப்படாத தமிழகம்” படியுங்கள்.

1030வது சதய விழா நாயகனான சிவபாதசேகரனுக்கு இந்த பதிவு சமர்ப்பணம்..

நன்றி.

மாணிக்கவாசகரின் மண்ணில் – பசுமை நடை 26

விருட்சத்திருவிழா சிறப்பாய் நடந்து முடிந்த பிறகு நடந்த கூட்டத்தில் அடுத்த பசுமை நடை திருவாதவூரில் என்று முடிவெடுத்தோம். திருவாதவூருக்கு சிறப்புகள் பலவுண்டு. சைவ சமய குரவர்களுள் ஒருவரான மாணிக்கவாசகர் பிறந்த இடம். மேலும் சங்கப்புலவர் கபிலர், கபிலரின் பால்ய கால நண்பன் வள்ளல் பாரி ஆகியோர் பிறந்த இடமும் கூட. இத்தனை சிறப்பு மிக்க திருவாதவூருக்கு நான் சென்றது இல்லை என்பதால் தவற விடக்கூடாத நடை இது என்று முடிவு செய்து குறித்து வைத்துக் கொண்டேன். செல்லும் வழியெல்லாம் பெருவிருட்சங்களும் தோகை மயில்களும் குளங்களும் ஓடைகளுமாய், ஒரு புகைப்படக்கலைஞனின் கனவு தேசம் அது.

IMG_0096-2

IMG_0102_FB

மதுரைக்கு வடக்கே கிட்டத்தட்ட 25 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது திருவாதவூர். ஒத்தக்கடை சென்று அங்கிருந்து திருமோகூர் செல்லும் சாலையில் செல்ல வேண்டும். அதே சாலையில் இடையப்பட்டி மூக்கம்பட்டி தாண்டி சென்றால் திருவாதவூர்க்கு முன்னே மூன்று கல் தொலைவில்  வலதுபுறம் நீங்கள் ஓவா மலையை பார்க்கலாம். அருகில் இருக்கும் சமத்துவபுரத்தை ஒட்டிய சாலையில் சென்றால் பஞ்ச பாண்டவர் படுகையை அடையலாம்.

Ovamalai

மதுரை மாட்டுத்தாவனியில் இருந்து அதிகாலை 7 மணிக்கு இரு பேருந்துகள் மற்றும் ஐந்து கார்களில் சென்றோம். ஒவாமலைக்கு சற்று முன்பே வாகனங்களை நிறுத்து விட்டு நடக்கலானோம். ஒற்றைப்பாறை மலையோன்று வெயிலை மேல்வாங்கி எங்கள் மேல் அள்ளி இறைத்துக்கொண்டிருந்தது. மெல்ல நடந்து செல்கையில் இடப்புறம் ஓவாமலையின் அற்புத பாறை அமைப்புகளை ரசித்துக் கொண்டே சென்றோம். வலப்புறம் வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்ட இயற்கை எங்களை நோக்கி கதறிக் கொண்டிருந்தது.

சற்று தூரம் நடந்து சென்று பஞ்ச பாண்டவர் படுகையை அடைந்தோம். அதிகமானோர் கலந்து கொண்டதால் சமணர் படுகை கொள்ளவில்லை. இரண்டு குழுக்களாக அதை மேலேறிப் பார்த்தோம். திருவாதவூர் மற்றும் சமணர் படுகை பற்றிய சிறு கையேடு அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டது. தொல்லியல் அறிஞர் முனைவர் சொ.சாந்தலிங்கம் இவ்விடத்தின் சிறப்பைப் பற்றி அனைவரும் அறியும்படி தெளிவாய் எடுத்துரைத்தார்.

“அற்றைத் திங்கள் அவ் வெண் நிலவில்
எந்தையும் உடையேம்; எம்குன்றும் பிறர் கொளார்
இற்றைத் திங்கள் இவ் வெண் நிலவில்
வென்று எரிமுரசின் வேந்தர்எம்
குன்றும் கொண்டார்! யாம் எந்தையும் இலமே”

என்ற பாரி மகளிர் பாட்டு நினைவுக்கு வந்ததை தவிர்க்க முடியவில்லை. மூவேந்தரின் வஞ்சகத்தால் கொலையுண்ட பாரி தன் மகள்களுக்கு மணமுடிக்கும் பொறுப்பை கபிலரிடம் விட்டுச்செல்ல அவரோ நண்பனின் மரணத்திற்கு தாமும் ஒரு காரணம் என்று எண்ணி பாரிமகளிரை மலையமான் திருமுடிக்காரியிடம் ஒப்படைத்து விட்டு ஒரு பெண்ணை ஆற்றங்கரையில் தீப்பாய்ந்து உயிர் விட்டார். இத்தகவலை திருக்கோயிலூர் வீரட்டானத்தில் உள்ள இராசராசன் கல்வெட்டு உறுதிப்படுத்துகிறது.

வன்கரை பொருது வருபுனற் பெண்ணைத்

தென்கரை யுள்ளது; தீர்த்தத் துறையது;

மொய்வைத் தியலு முத்தமிழ்க் கபிலன்

மூரிவண் டடக்கைப் பாரிதன் னடைக்கலப்

பெண்ணை மலையற் குதவிப் பெண்ணை

யலைபுன லழுவத் தந்தரிக்ஷஞ் செல

மினல்புகும் வீடுபே றெண்ணிக்

கனல்புகுங் கபிலக் கல்லது, புனல்வளர்

பேரெட் டான வீரட்டானம்

அனைத்தினு மநாதி யாயது.

சமணர் படுகை இருவர் அல்லது மூவர் தங்கும் வகையில் வெட்டப்பட்டு உள்ளது. இரண்டு தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுக்கள் இங்கு காணக்கிடைக்கின்றன. இரண்டும் சிதைந்த நிலையில் இருப்பது மனதை வருத்துகிறது.

“பாங்காட அர்இதன் கொட்டுபிதோன்.”

“உபசன் பர்அசு உறை கொட்டுபிதோன்.”

முதல் வரி அரிதன் என்பவரால் இந்தப்படுகை வெட்டப்பட்டது என்றும் இவர் பாங்காடு என்ற ஊரை சேர்ந்தவர் என்றும் பொருள் தருகிறது. இரண்டாம் வரி பரசு என்ற உபாசகரால் இந்த உறைவிடம் அமைக்கப்பட்டது என பொருள் தருகிறது. இக்கல்வெட்டுக்கள் கி.மு இரண்டாம் நூற்றாண்டை சேர்ந்தவைகள்.

IMG_0126-2

சமணர் படுகையை பார்த்த பின் திருவாதவூர் திருமறைநாத சுவாமி கோவிலுக்கு சென்றோம். எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுக்கள் உடையது இத்திருக்கோவில். ஆதி காலம் தொட்டு திருமறைநாதர் என்று வழங்கப்பட்டு வந்த இறைவன் இப்போது சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார் அனைவராலும். திருவாதவூர் சிவன் கோவில் என்று அனைவரும் அழைக்கிறார்கள். இதற்கு அருகே இருக்கும் உலகளந்த சோழன் பேரேரியில் புருசா மிருகத்தின் சிலையொன்று இருக்கிறது.

IMG_0254_Flickr

IMG_0251

முனைவர் அம்பை மணிவண்ணன் எழுதிய பொற்றாமரை புத்தகத்தில் இந்த புருசா மிருகத்தின் கதையை படித்தேன். மகாபாரதத்தில் பஞ்சபாண்டவர் வனவாசம் செய்யும்போது யாகம் ஒன்றிற்கு புருசாமிருகத்தின் பால் தேவைப்பட்டது. புருசாமிருகமோ சிவபக்தன். விஷ்ணு பக்தர்களை வெறுப்பவர். ஆகவே இம்மிருகத்தின் பாலைக்கொண்டு வர தருமர் பீமனை அனுப்பினார். கிருஷ்ணன் இம்மிருகத்தின் பலத்தை பீமனுக்கு எடுத்துக்கூறி தேவைப்படும் போது பயன்படுத்த சில ருத்திராட்சங்களை வழங்கினார். பீமன் காட்டுக்குள் செல்லும் போது கோவிந்தா கோவிந்தா என்று கூறிச் செல்ல அதைக்கேட்ட புருசாமிருகம் அவனை விரட்டியது. பீமன் கையிலிருந்த உருத்திராக்கங்களில் ஒன்றை கீழே போட அது சிவலிங்கமாய் மாறியது. புருசாமிருகம் பூசை செய்துவிட்டு மீண்டும் விரட்டியது. ஒரு கட்டத்தில் பீமன் கையில் இருந்த உருத்திராக்கங்கள் தீர்ந்து போக, புருசாமிருகம் பீமனை பிடித்து விடுகிறது. பீமன் புருசாமிருகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த எல்லையில் ஒரு காலும் வெளியில் ஒரு காலும் வைத்திருந்ததனால் நான் உனக்கு சொந்தமில்லை என்று புருசாமிருகத்தோடு வாதிட்டான். இறுதியில் இருவரும் தருமரிடம் நீதி கேட்டனர். தருமர் தன் தம்பி என்றும் பாராது பீமனது ஒரு கால் உனது எல்லைக்குள் இருந்ததனால் அவன் இனி உனக்குரியவனே என்று தீர்ப்பளித்தார். தருமரின் நீதிக்கு தலைவணங்கி புருசாமிருகம் பீமனை விடுவித்தது. மேலும் அது பூசைக்கு தேவையான பாலையும் கொடுத்து விஷ்ணுபக்தர்கள் மேல் இருந்த வெறுப்பையும் விலக்கிக்கொண்டது.

கோவில் வரலாற்றை பற்றி சாந்தலிங்கம் அய்யா சொல்லியபின் நான் எடுத்த அய்யாவின் நிழற்படத்தை சமணர் பற்றிய ஆய்வு செய்து வரும் ஜெயஸ்ரீ அவர்கள் வழங்கினார். புத்தகத்தாத்தா முருகேசன் அய்யா மற்றொரு புகைப்படத்தை சாந்தலிங்கம் அய்யாவிடம் வழங்கினார். விருட்சத்திருவிழா நடைபெற்ற கீழக்குயில்குடியில் இருந்த பெருவிருட்சம் ஒன்றின் படத்தை ஓவியர் ரவி அற்புதமாக வரைந்து பசுமை நடைக்கு வழங்கினார். அதை ஓவியர் பாபு பெற்றுக்கொண்டார். நடை இனிதாய் முடிய, அனைவரும் சேர்ந்து கோவில் வெளிப்பிரகாரத்தில் உணவருந்தினோம். உண்டபின் அனைவரும் கிளம்பி மாட்டுத்தாவணி வந்து நன்றி சொல்லி கிளம்பினோம்.

IMG_0225

IMG_0230

IMG_0236IMG_0238

இங்கே குறிப்பிடத்தகுந்த விஷயம் – நெல்பேட்டை M.A.V.M.M மேல்நிலைப்பள்ளி மாணவர்கள் இருபது பேரும் மூன்று ஆசிரியர்களும் இந்த முறை பசுமை நடையில் பங்கேற்றது. மாணவர்கள் பானிபட் போரைப் பற்றி படிக்கும் போது நாம் இருக்கு  இடத்தின் வரலாற்றை அறிந்து கொள்வதும் மிகவும் அவசியமாகிறது. நான் இன்று வரை பானிபட் சென்றதில்லை. ஏன் அதை படித்தேன் என்றும் தெரியவில்லை. ஆனால் காவல் கோட்டம் படிக்கும்போது அந்த கால மதுரைக்கே சென்றது போன்ற ஒரு உணர்வு. மதுரையை புதியதாய் பார்த்தேன். அத்தகைய அனுபவங்கள் நம் இருப்பிடத்தின் சிறப்பை நமக்கு உணர்த்தும். அத்தகைய ஒரு அனுபவத்தை மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என்பது எனது ஆசை. மாணவர்களை எங்களுடன் அனுப்பிய எம்.ஏ.வி.எம்.எம். பள்ளித்தலைமை ஆசிரியை திரு.கனகதுர்கா பாய் அவர்களுக்கும் உடன் வந்து ஒத்துழைத்த ஆசிரியர்கள் திரு.முத்துகணேசன் அவர்கள், திரு.விஸ்வநாதன் அவர்கள் , மற்றும் திரு.பாலசுப்பிரமணியன் அவர்களுக்கும் என் நன்றிகள் பல.

மாணவர்களை சிறப்பாய் அழைத்துச் சென்று நம் மதுரையின் மகிமையை எடுத்துச் சொல்ல வழி ஏற்படுத்திக் கொடுத்த பசுமை நடை குழுவுக்கும் எனது நன்றிகள்.