முத்துப்பட்டி பெருமாள்மலை – பசுமை நடை 52

கற்கள் அழிவதில்லை, மனிதன் அவற்றில் ஒரு வீட்டின் தரைத்தளத்தை பார்க்கும் வரை. மதுரையை சுற்றி இருக்கும் எண்ணற்ற மலைகள் பல்லாயிரம் வருடங்கள் தாண்டி நிமிர்ந்து நின்றவை. இருபது வருடங்களில் அவற்றின் பாரம்பரியத்தையே அழித்து ஒழித்து விட்டார்கள். சமண தீர்த்தங்கரர்கள் சிலர் செய்த புண்ணிய காரியத்தால் சில மலைகள், சில மலைகளின் பகுதிகள் பிழைத்து இருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் பெருமாள் மலை.

12118634_10153169485387644_1345280883383278317_n12074520_10153169487222644_7688484782451357090_n

மதுரையில் இருந்து தேனி செல்லும் மாநில நெடுஞ்சாலையில் மதுரை காமராசர் பல்கலைகழகத்துக்கு சற்று முன்னரே பில்லர் சாலை தாண்டிய சில மீட்டர்கள் தூரத்தில் சாலை இடது புறம் திரும்புகிறது. உற்று நோக்காவிடில் தேனிக்கு பயணப்பட்டு விடலாம். சமணச்சின்னம் பெருமாள்மலை என்ற மஞ்சள் நிற பதாகை ஒன்று சாலையின் உட்திரும்பியவுடன் காணக்கிடைக்கும்.

மேலும் ஒரு கிலோமீட்டர் உள்ளே சென்றால் முத்துப்பட்டி கிராமத்துக்கு செல்லும் வழி கிடைக்கும். அங்கே பாண்டவ மலை, பெருமாள் மலைக்கு செல்லும் வழி கேட்டால் எவரேனும் சொல்லி விடுவார்கள். மனித ஆக்கிரமிப்பில் கரைந்தது போக மிச்சமுள்ள மலையை காணலாம். மலையின் பின்புறம் நடந்து சென்றால் அங்கே சமணர் குகையோன்றை காணலாம்.

இருபதுக்கும் மேற்பட்ட படுகைகள் வெட்டப்பட்ட மலைக்குகையின் வெளிப்புறத்தில் இருந்து இரண்டு தீர்த்தங்கரர்கள் மதுரையை பலநூறு ஆண்டுகளாக பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். உள்ளே கொஞ்சம் மண்டை உடைக்கப்பட்ட மகாவீரர் சிலையாக அமர்ந்து அர்த்தபரியன்காசனத்தில் தியானித்து இருக்கிறார். அநேகமாக மகாவீரரின் தனிச்சிற்பம் இந்த ஒரு மலையின் தான் காணப்படுகிறது என்று கருதுகிறேன். வேறு எங்கும் இது போல தனி சிற்பத்தை கண்டதில்லை.

12118965_10153169486572644_6034584809312372608_n

தீர்த்தங்கரர்களுக்கு கீழே இரண்டு வட்டெழுத்து கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. கி.பி 8-9ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக கருதப்படும் இந்த கல்வெட்டுகளில் இருக்கும் வரிகள் கீழ்வருமாறு:

’ஸ்வஸ்திஸ்ரீ பராந்தக பருவதமாயின ஸ்ரீ வல்லபப் பெரும்பள்ளிக் குறண்டி அஷ்டோபவாசி படாரர் மாணக்கர் மகாணந்தி பெரியார் நாட்டாற்றுப்புறத்து நாட்டார்பேரால் செய்விச்ச திருமேனி‘

12107988_10153169485602644_320814175282762152_n

’ஸ்வஸ்திஸ்ரீ வெண்புணாட்டுக் குறண்டி அஷ்டோப வாஸி படாரர் மாணாக்கர் குணசேனதேவர் மாணாக்கர் கனகவீரப் பெரியடிகள் நாட்டாற்றுப்புறத்து அமிர்த பராக்கிரம நல்லூராயின குயிற்குடி ஊரார் பேரால் செய்வித்த திருமேனி பள்ளிச் சிவிகையார் ரக்ஷ‘

12088569_10153169485537644_8975255395143404956_n

குரண்டி என்ற ஊரில் இருந்த பள்ளியை சேர்ந்த மாணவர் ஒருவர் இதைச் செய்ததாக கருதலாம். குரண்டியில் சமணர்களின் பெரும்பள்ளி இருந்திருக்கவும், அப்பள்ளியில் நிறைய மாணவர்கள் பயின்றிருக்கவும் கூடும். குரண்டியின் அக்காலப்பெயர்தான் பராந்தக பர்வதம். இன்னொரு கல்வெட்டில் கீழ்குயில்குடி ஊரார்க்காக குரண்டிப்பள்ளியைச் சேர்ந்த மாணவர் ஒருவர் செய்திருக்கலாம்.

திடிக்காத்தான் {ம}….னம் எய்…’ குகைத்தளத்தின் கற்படுக்கையில் காணப்படும் இக்கல்வெட்டு கி.பி முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகும். திட்டியைக்காத்தான் என்பவன் செய்வித்து தந்த கற்படுகையாக இருக்கலாம். இக்கல்வெட்டு சிதைந்து காணப்படுகிறது.

’நாகபேரூரதைய் முசிறிகோடன் எளமகன்’ சிறுகுகைத் தளத்தில் கற்படுக்கையின் மீது தலைகீழாக இடவலமாக காணப்படும் இக்கல்வெட்டு கி.மு முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகும். நாகப்பேரூர் என்பது இப்பகுதியில் உள்ள நாகமலைப் புதுக்கோட்டையைக் குறிக்கும். முசிறி என்பது சேரர் துறைமுகப்பட்டிணத்தைக் குறிக்கும். இன்றைய கேரள மாநிலத்திலுள்ள முசிறியைச் சேர்ந்த இளமகன் கோடனும், நாகபேரூரின் தலைவரும் செய்துகொடுத்த கொடை எனப் பொருள் கொள்ளலாம்.

குகைத்தளத்தின் மேல் பகுதியில் மற்றொரு தமிழ் பிராமி கல்வெட்டு பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. “சையஅளன் விந்தையூர் காவிய்” என சொல்லப்பட்டுள்ள கல்வெட்டும் கிமு முதல் அல்லது இரண்டாம் நூற்றாண்டை சேர்ந்ததாய் இருக்கக்கூடும். விந்தையூர் என்பது தற்கால வண்டியூரை குறிக்கலாம்.

12112358_10153169485657644_4121115250463971805_n

குகைத்தளத்தை பார்வையிட்ட பிறகு அனைவரும் ஒருசேர அமர, சாந்தலிங்கம் அய்யாவின் சொற்பொழிவு நிகழ்ந்தது. மேற்குறிப்பிட்ட தகவல்கள் அனைத்தும் அவரது சொற்பொழிவில் இருந்தும் சித்திரவீதிக்காரனின் முந்தைய பயணகுறிப்பு பதிவிலிருந்தும் திரட்டப்பட்டவையே ஆகும். பெருமாள்மலை என்ற பெயர் கொஞ்சமாய் உறுத்த சமணர்கள் கழுவேற்றப்பட்ட நிகழ்வையும் சைவம் வைணவம் மெல்ல தலையெடுத்த வரலாற்றையும் அசை போட்டுக்கொண்டே யோசிப்பின் அந்த பெயரின் காரணம் மெல்ல புலப்படும்.

தீபாவளி நெருங்கி வரும் வேளையில் மற்றொரு குறிப்பு உங்களுக்கு அவலாக கிடைக்கக்கூடும். நாம் கொண்டாடும் தீபாவளி சமண தீர்த்தங்கரர்களில் முக்கியமானவரான வர்த்தமான மகாவீரர் மரணித்த நாள் தான். நரகாசுரனை கொன்ற நாள் என்று நம்மை கொண்டாட வைத்திருக்கிறார்கள். மேலும் ஆவலாய் இருந்தால் தொ.பரமசிவன் அய்யா எழுதிய “அறியப்படாத தமிழகம்” படியுங்கள்.

1030வது சதய விழா நாயகனான சிவபாதசேகரனுக்கு இந்த பதிவு சமர்ப்பணம்..

நன்றி.

மலைபடுகடாம்! – பாறைத் திருவிழா நினைவுகள்!

10256910_837017749676667_2289648865055744447_n

மதுரையை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் வரலாற்று நடையை தொடர்ந்து நடத்தி வரும் அமைப்பான பசுமை நடை சென்ற வருடம் ஆகஸ்டு மாதத்தில் விருட்சத்திருவிழா கொண்டாடியது. இந்த முறை அது போலவே வரலாற்றை நமக்கு கொண்டு சேர்த்த ஏதேனும் ஒரு ஊடகத்தை சிறப்பிக்க விழா எடுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உருவானது. கல்வெட்டுகளும் சிற்பங்களும் பாறை ஓவியங்களும் கல் கருவிகளும் சொல்லாத வரலாறு எதுவுமில்லை இந்த பூவுலகில். அந்த பாறைகளையே சிறப்பிக்க முடிவு செய்து பாறைத் திருவிழாவாக கொண்டாடலாம் என்று முடிவு செய்தோம்.

10676386_837017533010022_8346189927330405776_n

செப்டம்பர் மாதம் 28ஆம் தேதி கீழக்குயில்குடியில்  பாறைத்திருவிழா கொண்டாடலாம் என்று முடிவு செய்த நிமிடத்தில் இருந்து வேலைகள் தொடங்கின. திருவிழா நடத்த, நிதி திரட்ட, மதுர வரலாறு நூலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு, புத்தகத்தில் வெளியிட விளம்பரங்கள் பெற என்று அலைபேசியிலும் அலைச்சலிலும் கழிந்தன பொழுதுகள்.

1921895_837019119676530_4930353511964383276_n10580066_10203138714205105_8582780758823346382_n

திருவிழா நாளும் நெருங்கியது. ஒரு அரசியல் தலைவரை சிறை வைத்ததன் பொருட்டு நடந்த கலவரங்கள் ஊடே எங்கள் வேலைகளும் தொடர்ந்தன. நாடும் சதி செய்தது. பெட்ரோல் பங்குகளும் கடைகளும் மூடிக்கிடந்தன. எங்கும் எதிலும் கலவர பேரொலி. ஆயினும் குயில்குடி பெருமரத்தடியில் கூடிய வரலாற்றை நேசிக்கும் இளைஞர் பட்டாளம் அதையெல்லாம் சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் வேலைகளில் மூழ்கினார்கள். ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளுமாய் கைகோர்த்து செய்த வேலை கண்டு கண்கள் குளிர்ந்தது சமணமலை.

அடுத்த நாள் காலை நிகழ்வு தொடங்க வேண்டிய நேரமான ஆறில் ஆர்ப்பரித்து பொழிந்தது புதுமழை. மழை வேண்டும் வேண்டும் என்று எத்தனையோ நாட்கள் தவமிருந்த போது பெய்யாத பெருமழை பாறைகளை கொண்டாடும் நாளிலா பெய்ய வேண்டும் என்று சற்றும் சலிக்காமல் வேலை செய்தார்கள் நம் மக்கள். பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாய் பரஸ்பரம் நட்பு பாராட்டும் இரு பெரும் இயற்கை கூறுகள் அன்றும் நட்பை பாராட்டின.. ஆமாம்.. நண்பன் பாறைக்கு எடுக்கப்படும் பெருவிழாவிற்கு வராமல் மழைக்கென்ன பெரிய நாடாளும் வேலை?

1604551_10203138713405085_7776508082431939654_n

பொழிந்த மழைதனிலே நனைந்தபடி ஆரம்பமானது விழா. மரத்தடி சமையல் ஒரு புறம் நடக்க, செட்டிப்புடவு நோக்கி மக்கள் கூட்டம் மறுபுறம் நடக்க இனிதே ஆரம்பமானது பாறைத்திருவிழா. செட்டிப்புடவு சென்று அங்கிருந்த சமண சிற்பங்களையும் கல்வெட்டையும் கண்டு விட்டு அய்யா சாந்தலிங்கம் விவரித்த வரலாற்றையும் கேட்டுக் கொண்டு திரும்ப எத்தனித்த போது மழை சற்று விடுபட்டது.

10348599_837019469676495_1859004917811191638_n10689422_837019869676455_2242802920269166253_n

மலை நனைத்த மழை மறுபடி வருமோ என்று எண்ணிக்கொண்டே மரத்தடி வந்து சேர தயாராகி இருந்தது காலை உணவு. அக்கரை அடிசிலும் வெண்பொங்கலும் சூடான சாம்பார் சட்னியோடு மழை கலந்த காலை உணவு அற்புதம். தட்டில் வாங்கிக்கொண்டு மலையோடு ஒட்டிய தாமரைக் குளக்கரையில் அமர்ந்து உண்ணும் வரம் உங்களில் எத்தனை பேருக்கு கிடைக்கும்?

10542008_837018503009925_6040574293722819142_n

அனைவரும் உணவருந்தி முடிக்க மழை மேலும் வலுத்தது. உடனடி ஏற்பாடாய் மேலும் இரண்டு அரபுக்கொட்டாய்களும் அதனடியில் நாற்காலிகளும் போடப்பட்டன. அனைவரும் வந்தமற ஆரம்பமானது சிறப்பு பேச்சாளர்களின் கருத்துரைகள். அனைவரையும் வரவேற்ற முத்துகிருஷ்ணன் பசுமை நடை பற்றிய செய்திகளையும் இதன் பின்னால் இருந்த இளைஞர் பட்டாளத்தின் உழைப்பையும் அனைவரும் அறியுமாறு சொன்னார்.

10426734_837020259676416_7604145288611141415_n

அடுத்ததாக பேசிய கீழக்குயில்குடி ஊர்த்தலைவர் தங்கராசு – இதுகாறும் செட்டியார் சிலை என்று நாங்கள் நினைத்திருந்தது சமணர் கற்சிற்பம் என்பது உங்களால் தான் எங்களுக்கே தெரிந்தது. பசுமை நடையின் அனைத்து செயல்பாடுகளிலும் கீழக்குயில்குடி மக்கள் பெரும்பங்கு ஆற்றுவார்கள் என்று உறுதியளித்தார்.

10636079_837020933009682_8950850325609568079_n

அடுத்து பேசிய சாந்தலிங்கம் அய்யா மலைகளையும் பாறைகளையும் கல்வெட்டுகளையும் ஒவியங்களையும் அவை கூறும் வரலாறுகளையும் பற்றி பேருரை ஒன்றை வழங்கினார்.  பின்னர் பேசிய அய்யா தியடோர் பாஸ்கரன் இதுவரை செய்தவற்றை பற்றியும் இன்னும் செய்ய வேண்டிய பல வேலைகளை பற்றியும் சிறப்புரை ஆற்றினார். நடுகற்கள் மூலம் பெறப்படும் வரலாற்றையும் கல்வெட்டுகள் தவிர்த்த பிற சான்றுகள் மூலம் பெறப்படும் வரலாற்றையும் ஆவணப்படுத்த வேண்டும் என்பது அவரது உரையின் சாராம்சம்.

10644442_837022513009524_3432699423661218364_o

1794759_837022623009513_8485187133277250806_n

இதற்கிடையே மதுர வரலாறு நூலின் ஆங்கில வடிவமான “History of Madura: A Voyage into Jaina Antiquity” என்ற நூலை நிலவியல் அறிஞர் கிறிஸ்டோபர் ஜெயகரன் வெளியிட அதை பொறியாளர் பாண்டியன் பெற்றுக்கொண்டார்.

10409581_837021206342988_4444827688020674378_n

சூடான தேனீரும் சமோசாக்களும் வழங்கப்பட்டன. செவிக்கு உணவு, அறிவுக்கு உணவு, மற்றும் வயிற்றுக்கு உணவு என எல்லா தேவைகளும் நிறைவான உணர்வு வந்திருந்த நண்பர்களுக்கு.

10342776_10203153658538704_1576753702621624778_n

மறுபுறம் குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டு நிகழ்வுகள் நடைபெற்றுக் கொண்டு இருந்தன. மழையில் நனைந்த தாமரை மொட்டுக்கள் போல அவர்கள் ஆனந்தமாய் விளையாடினார்கள்.

10665089_837018719676570_7182810347912815051_n

9739_837020279676414_5249074236772492006_n

10471260_837021973009578_3851137930450031573_n

நிகழ்வு முடியும் தருவாயில் சூரியன் வெளியே வந்து நண்பன் பாறைக்கு ஒளி தர பாறையும் அதன் பங்குக்கு மழையில் நனைந்த மக்களின் உடைகளை உலர்த்தியது. அறுசுவை மதிய உணவு உண்ட பிறகு குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் சான்றிதழில் கையொப்பமிட அமர்ந்தார்கள் சிறப்பு விருந்தினர்கள் அனைவரும்.

10676322_837026249675817_7955020067561896141_n

10689869_837025833009192_1539523390550940834_n

கையொப்பமிட்ட சான்றிதழ்கள் குழந்தைகள் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டு குழந்தைகள் எவ்வாறு உணர்ந்தார்கள் என்ற கருத்தும் கேட்கப்பட்டது. அனைத்து குழந்தைகளையும் கருத்து சொல்ல வாய்ப்பளித்த பிறகு அவர்களுக்கு ஒரு சிறு அன்பளிப்பு (தமிழர் விளையாட்டு பொருள்களான கோலிக்குண்டு, பம்பரம் போன்றவை) வழங்கப்பட்டது.

மழை நின்று போக, மலை நிலைத்து நிற்க, நின்ற மலைக்கு சிறப்பு செய்த உணர்வோடு அனைவரும் கலைந்தோம்.

993711_837023409676101_6466177469353429394_n

பி.கு: நிகழ்வு நடத்த உதவிய அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள். பணமாய், பொருளாய், வார்த்தையாய் உதவிய அனைவருக்கும், வந்து கலந்து கொண்ட அனைவருக்கும், இன்னும் பதிவு ஏன் வரவில்லை என்று கேள்வி எழுப்பியும் என்னை எழுதச் செய்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றிகள் பல.  வர வேண்டும் என்று நினைத்தும் வர முடியாமல் போன அனைவருக்கும் தொலைபேசியில் அழைத்து தகவல் தெரிவித்த அனைத்து நல்ல உள்ளங்களுக்கும் இந்த பதிவு பயனுள்ளதாய் இருக்கும் என்றே கருதுகிறேன்.

பந்த்-தை பந்தாடிய பசுமை நடை நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இந்த பதிவு சமர்ப்பணம்.

அன்புடன்,

மதுரக்காரன் மற்றும் வரலாறு கூறும் பாறைகள்!

1625568_837026816342427_7452138003505966903_n

புகைப்பட உதவி – அருண் பாஸ், எப் ஜெய், மற்றும் ஆனந்த்.

விசா இன்றி ஒரு வெளிநாட்டு பயணம்

கச்சத்தீவு – பெயரைக் கேட்டவுடன் நினைவுகள் பலவும் உங்களுக்கு வந்து போகும். நம் தமிழ்நாட்டை சேர்ந்தவர்கள் அனைவருக்கும் மிகவும் பரிச்சயமான பெயர் இது. பல காலமாய் சர்ச்சைக்குள் சிக்கி வரும் இந்த தீவு வெறும் 1.15 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவே கொண்டது. ஆர்ப்பரிக்கும் கடல் அற்ற ராமேஸ்வரத்தில் இருந்து 25 கடல் மைல் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது கச்சத்தீவு.

Katch 1

நம்மூர்காரர்கள் அனைவருக்கும் இந்த ஆசை உண்டு – கச்சத்தீவில் ஒரு முறையேனும் காலடி வைக்க வேண்டும் என்று. பல்வேறு தீவுப்பயணங்கள் எனக்கு சாத்தியப்பட்டு இருந்தாலும் கச்ச்சத்தீவினுக்கோர் பயணம் என்பது எட்டாக்கனியாகவே இருந்தது எனக்கும், இந்த வருடம் வரை. அங்கு செல்லும் வழிமுறைகள் கூட தெரியாமல் இருந்தது. பிறகு வந்தது ஒரு வாய்ப்பு.

katch 4

1480ல் உண்டான கடல் கொந்தளிப்பால் பெரும் புயல் ஏற்பட்டது. அப்போது ராமேஸ்வரம் இந்திய துணைக்கண்டத்தோடு இணைந்திருந்தது. இந்த புயலால் கடற் அடிப்பரப்பில் ஏற்பட்ட நிலவியல் மாற்றத்தால் பாம்பன் கால்வாய் உருவாகி ராமேஸ்வரம் தனித்தீவானது. அதே சமயம் அங்கு மேலும் பல தீவுகள் உருவாயின. அவற்றுள் ஒன்று கச்சத்தீவு. உருவானதில் இருந்து இராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த கச்சத்தீவு 1973ஆம் ஆண்டு இந்தியா இலங்கை செய்து கொண்ட நல்லிணக்க ஒப்பந்தத்தின் கீழ் இலங்கை வசம் சென்றது.

katch 3

தற்போதைய நிலையில் கச்சத்தீவிற்கு பயணம் செய்யும் வாய்ப்பு வருடத்திற்கு ஒரு முறை மட்டுமே கிடைத்து வருகிறது. ஒவ்வொரு வருடமும் மார்ச் திங்கள் நடைபெறும் புனித அந்தோனியார் கோவில் திருவிழாவில் கலந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு தான் அது. இந்த ஒரு வாய்ப்பைத் தவிர வேறு எந்த ஒரு முகாந்திரம் கொண்டும் கச்சத்தீவில் கால் வைக்க முடியாது. இது இரு நாட்டவருக்கும் பொருந்தும், சீனர்களை தவிர.

பசுமை நடை குழு மூலம் கிடைத்த வாய்ப்பில் நான், முத்துகிருஷ்ணன், ராபர்ட் சந்திரகுமார் குடும்பத்தினர், வேல்முருகன், சோபியா, மது மலரன், சிவசதீஷ், ஹூபர்ட், சரவணன், மற்றும் பலர் ராமேஸ்வரம் புகைவண்டியில் இனிதே எங்கள் பயணத்தை தொடங்கினோம். அன்றிரவு ராமேஸ்வரத்தில் ஒரு விடுதியில் தங்கி விட்டு அடுத்த நாள் காலை 9 மணி அளவில் ராமேஸ்வரம் படகுத்துறைக்கு சென்றோம்.

katch 5

அங்கு ஆரம்பித்தது எங்கள் காத்திருப்பு. இந்திய பயணிகள் கொண்டு செல்லும் பொருட்கள், அவர்கள் அடையாள அட்டை போன்றவற்றை பரிசீலிக்க அங்கு ஒரு தற்காலிக சோதனை சாவடி அமைத்திருந்தார்கள். சுள்ளென அடித்த வெயிலில் இரண்டு மணி நேரம் நின்றபின் ஒருவழியாய் அனைத்து பரிசோதனைகளையும் முடித்து விட்டு படகில் ஏறி அமர்ந்தோம். கேமிராவை கொண்டு செல்ல கொஞ்சம் அவர்களிடம் பேசி அனுமதி பெற வேண்டியிருந்தது.

படகில் அனைவரும் ஏறியபின், படகோட்டி அண்ணன் ஜெராண்டோ மற்றும் படகின் உரிமையாளர் ஆரோக்கியதாஸ் ஆகியோருடன் பேசிக்கொண்டே கச்சத்தீவு நோக்கி பயணமானோம். ராமேஸ்வரத்தின் படகுத்துறை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கண்ணில் இருந்து மறைந்து வர ஒரு கட்டத்தில் எப்பக்கம் நோக்கினும் ஆழி மட்டுமே கண்ணில் தெரிந்தது. பேச்சு கொடுத்து பார்த்ததில் ஆரோக்கியதாஸ் அங்கு கடல் குறைந்த பட்சம் 7-8 தாவு இருக்கும் என்றார். தாவு என்பது அவர்கள் கடல் ஆழத்தை குறிக்க பயன்படுத்தும் ஒரு சொல்.

katch 6

நானும் மற்றும் சில நண்பர்களும் அணியத்தில் அமர்ந்து கொண்டோம். நீவாட்டு சாடைக்கு தோணி ஏறிக்குதித்து சென்றது வயிற்றை பிறட்டினாலும் சமாளித்தோம். பிச்சலில் இருந்தவர்கள் அதிகம் சிரமப்பட்டார்கள். கடலில் ஒன்றரை மணி நேரம் பயணப்பட்ட பின் ஒரு பெரிய இந்திய கோஸ்ட்கார்டு கப்பல் ராஜ்கமல் கண்ணில் பட்டது. அதில் கணக்கு சொல்லியபின், இந்திய எல்லையை கடந்து எங்கள் பயணம் தொடர்ந்தது.

மேலும் ஒரு அரைமணி நேர பயணத்தில் இலங்கை கடற்படையின் சிறு போர்க்கப்பல் ஒன்றின் அருகே சென்றோம். அங்கும் ஆள் எண்ணிக்கை உறுதி செய்தபின் கச்சத்தீவிற்கு அருகே செல்ல அனுமதித்தார்கள். கச்சத்தீவின் கரையில் மிதக்கும் படகு துறை ஒன்று அமைக்கப்பட்டு இருந்தது. கரை இறங்கி கால் வைத்தோம். எங்கெங்கு காணினும் சிங்கள கொடிகள். “Welcome to Srilanka” என்று ஒரு வரவேற்பு பலகை.

katch 2

அங்கே நின்று கொண்டு இருக்கும்போது இனிய தமிழில் வரவேற்றார்கள் சிங்கள கடற்படை வீரர்கள். அங்கும் நமது அடையாள அட்டையை காட்டி உள்ளே செல்ல வேண்டும். பரிசோதனை உண்டு. ஆனால் இந்திய அதிகாரிகள் காட்டிய கெடுபிடியில் ஒரு ஐந்து சதவீத கெடுபிடியை கூட இலங்கை அதிகாரிகள் காட்டவில்லை. ஒரு பர்லாங் தூரம் நடந்த பின் ஒரு பெருமரத்தடியில் கொஞ்சம் புதர்களை சுத்தப்படுத்தி அங்கு தங்குமிடம் போல் வசதி செய்து கொண்டோம்.

katch 7

சிறு சந்தை ஒன்று உருவாகியிருந்தது. இலங்கையின் புகழ்பெற்ற ராணி சோப், பனங்கட்டி, கருப்பட்டி, போன்றவை விற்பனைஸ் செய்தார்கள் என்றாலும் பெரும்பாலும் காணக்கிடைத்தவை மலிவு விலை சீன பொம்மைகள் தான். கொஞ்சம் பொருட்கள் வாங்கி வைத்ததிலே நேரம் போனதே தெரியவில்லை. சூடான தேநீர் கிடைத்தது. பிறகு அந்தோனியார் கோவிலை நோக்கி நடந்தோம்.

katch 11

அந்தோனியார் கோவில் அருமையாய் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. இலங்கை கொடி கடற்காற்றில் தடதடவென பறந்து கொண்டிருந்தது. இலங்கை கோஸ்ட்கார்டும் கடற்படையும் ரோந்து சென்று கொண்டே இருந்தனர். ஐந்து மணி சுமாருக்கு அந்தோணியார் ஆலயத்தில் விழா தொடக்கியது, திருப்பலிபூசை, சப்பரம், பாடல்கள் ஜெபம் என்று சில மணிநேரம் விழா நடக்க, நாங்கள் கடற்கரையில் அமர்ந்து அங்கு வந்த இலங்கை தமிழ் உறவுகளிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். யாழ் இசை மட்டும் இனிது அல்ல. யாழ் தமிழும் இனிதே.

இரவு உணவருந்த தங்குமிடம் சென்றோம். இலங்கை அரசு உணவு தருவதாகவும் யார் வேண்டுமானாலும் வந்து வாங்கி கொள்ளலாம் என்றும் ஒலிபெருக்கியில் அறிவித்துக்கொண்டே இருந்தார்கள். என்னதான் தருகிறார்கள் என்று பார்க்கலாம் என்று நண்பர்கள் சென்று ஐந்து பொட்டலங்கள் வாங்கி வந்தார்கள். மீன் சேமியா, மாசி சம்பல் சேமியா, புட்டு என்று இலங்கை அரசு அனைவருக்கும் உணவளித்திருந்தது. நாங்கள் கொண்டு சென்ற உணவை வீணாக்காமல் அதையே உண்டோம்.

katch 12

மேலும் அங்கு சீனர்கள் ஒரு கட்டிடம் கட்டி முகாம் ஒன்று அமைத்திருக்கிறார்கள். அதனருகே சென்று பார்க்கலாம் என்று சென்ற போது அங்கு வந்த சிங்கள காவல் படை வீரர் ஒருவர் என்னிடம் சொன்ன வார்த்தைகள் இவை: – “அண்ணா. அந்த பகுதி தடை செய்யப்பட்ட பகுதி. தயவு செய்து இந்த பக்கம் வாருங்கள்.” நம் ஊர் போலிசானால் அடி வெளுத்திருப்பார்கள்.

katch 15

கொடிகளின் பின்னணியில் தெரிவது சீன முகாம்.

katch 9

இரவு நான் கழிப்பிடத்திற்கு சென்ற போது அங்கு ஒரு இலங்கை போலிஸ்காரர் அனைத்து கழிப்பிடங்களுக்கும் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தார். நீங்கள் ஏன் இந்த வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று நான் கேட்டதற்கு அவர் சொன்ன பதில் – மக்கள் கழிப்பிடத்திற்கு சென்ற பிறகு சரியாய் தண்ணீர் ஊற்றுவதில்லை. அதனால் எனக்கு இதை ஒரு வேலையாய் கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்றார். நான் எதுவும் பேசவில்லை. மறுபடி வந்து படுத்துக்கொண்டேன்.

சிலர் மட்டும் கடற்கரையில் சென்று படுத்துக்கொண்டார்கள். பிறர் அங்கேயே உறங்கி எழுந்தோம். காலை எழுந்தவுடன் தேநீர் அருந்த சென்று விட்டு மற்றொரு பகுதிக்கு நடந்து சென்றோம். அங்கு இலங்கை கடற்படையின் கப்பல் ஒன்று நிறுத்தப்பட்டு இருந்தது. அதன் அருகே புகைப்படங்கள் எடுத்துக்கொண்டு மெல்ல அருகே பாறைகள் மேல் ஏறி நடந்தோம். மொத்தமும் பவளப்பாறைகள். அங்கு இடிந்த நிலையில் இருந்த அந்தோனியார் சிலை ஒன்றை கண்டோம்.

katch 13

மறுபடியும் அந்தோணியார் கோவிலில் திருப்பலி பூசை நடந்தது. சப்பரம் சுற்றி வந்த பின் ஜெபம் நடந்தது. இலங்கை அரசு அனைவருக்கும் காலை உணவும் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. ரொட்டியும், ஜாமும், குடிக்க ஒரு மைலோவும் கொடுத்திருந்தனர். ஜெபம் முடிந்தபின் கொடியிறக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் அனைவரும் வெளியே செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டனர். மேற்கில் இருந்த படகுத்துறைக்கு நடந்து சென்றோம். கடும் கூட்டம். அனைவருக்கும் வீடு செல்ல அவசரம். படகு ஓட்டுனரின் திறமையால் எங்கள் படகு சற்று முன்னமே வர அதில் ஏறி மதியம் ஒரு மணி அளவில் ராமேஸ்வரம் வந்து சேர்ந்தோம். மறுபடி எங்களை கடும் சோதனை செய்து விட்டு இந்தியாவின் உள்ளே வர அனுமதித்தனர். ராமேஸ்வரத்தில் மதிய உணவு உண்டு விட்டு மாலை ரயிலில் மதுரை வந்து சேர்ந்தோம்.

Katch 10

katch 14

இந்த பயணத்தில் நான் இலங்கை அரசை விமர்சிக்காமல் தடுத்தவை இவைதான்:

  • இலங்கை அரசு அனைவருக்கும் குடிக்க தண்ணீர் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. கச்சத்தீவில் நல்ல தண்ணீர் கிடையாது. நெடுந்தீவில் இருந்து டாங்கர்களை கப்பலில் ஏற்றி இரவு பகல் என்று பாராமல் நீரேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
  • இலங்கை அரசு அனைவருக்கும் உணவளிக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை. ஆயினும் உணவளித்தார்கள்.
  • ஏறத்தாழ 8000 பேர் வரும் ஒரு விழாவிற்காக அவர்கள் 100 கழிப்பிடங்கள் கட்டியிருந்தார்கள். அதற்கு மோட்டார் வைத்து கடல் நீர் தொட்டிகளில் ஏற்றிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

katch 8

இவற்றை அவர்கள் கண்டிப்பாய் செய்ய வேண்டும் என்பது கிடையாது. ஆயினும் செய்திருந்தார்கள். அதனால் சிறிதேனும் பலன் பெற்றிருந்தாலும் அதற்கு நன்றி தெரிவிக்க வேண்டும் என்பதென் நிலைப்பாடு.

நன்றி: புகைப்படங்கள் வழங்கி உதவிய அருண் பாஸ் மற்றும் ஜெய் இருவருக்கும்.

காவல் கோட்டம்–ஒரு பாமரனின் பார்வை

சு.வெங்கடேசனுடன் எனக்கு அவ்வளவாய் பழக்கமில்லை. ஒரே ஒரு முறை சந்தித்து இருக்கிறேன். அவர் எனக்கு எந்த வித பொருளுதவியும் செய்ததில்லை. அவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகள், இலக்கிய செயல்பாடுகள், பொதுக்கருத்துக்கள் போன்றவற்றுடன் எனக்கு யாதொரு தொடர்பும் இல்லை. சில கருத்துக்களோடு ஒப்புதல் கூட இல்லை. இதையெல்லாம் ஏன் சொல்கிறேன் தெரியுமா? காவல் கோட்டம் என்னும் இந்த வரலாற்று புதினத்தை விமர்சனம் செய்ய எனக்கு இருக்கும் ஒரே தகுதி நானோர் வாசகன் என்பதே. வேறு எந்த முகாந்திரமும் இல்லை. நல்லதும் கெட்டதும் சேர்த்தே சொல்கிறேன், ஒரு வாசகனின் பார்வையில். நன்றி.

முதன்முதலில் காவல் கோட்டம் நூலை சென்னை லேன்ட்மார்க் புத்தக கடையில் பார்த்த போதே வாங்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். பணமில்லை. பிறகு சிறிது பணம் சேர்ந்த பிறகு தேடிக் கண்டுபிடித்து வாங்கினேன். வாங்கிய உடன் படிக்கவில்லை. சிறிது நாட்களுக்கு பிறகே படிக்க ஆரம்பித்தேன். முதல் முயற்சி அயர்ச்சியைத் தந்தது. 300 ஆண்டுகால விஜயநகர மதுரை வரலாற்றை தாண்டுவதற்குள் பிற வேலைகள் வந்து ஆக்கிரமித்ததால் புத்தகத்தை மதுரையில் வைத்து விட்டு சென்னை சென்று விட்டேன்.

ஒரு மாதம் சென்றிருக்கும். சுத்தமாய் நினைவில் இல்லை காவல் கோட்டம். என் அம்மாவிடம் தொலைபேசியில் ஒருநாள் பேசுகையில் சொன்னார்கள் – நீ ஒரு புக்கு வாங்கிட்டு வந்து வச்சியே. அத படிச்சு முடிச்சுட்டேன். ரொம்ப நல்லா இருக்கு என்று. என்னால் சும்மா இருக்கும் போது படிக்க முடியாத புத்தகத்தை அவ்வளவு வேலைப்பளுவுக்கு இடையே என் அம்மாவால் படிக்க முடிகிறது என்றால் அதை மீண்டும் வாசிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.

பிறிதொரு நன்னாளில் அதை மீண்டும் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆதித்தாய் சடச்சி தன் கணவன் கருப்பண்ணனின் கட்டுக்களை அவிழ்த்து விட்டு அவனை சாவுக்கு அனுப்பும் காட்சியில் மறுபடி தொடங்கியது எனது பயணம். சடச்சியின் சந்ததிகள் பெருகுவதும் பிறிதொரு காலத்தில் விஜயநகர குமாரகம்பணன் படையெடுப்பின் போது சடைச்சி மக்களை கங்காதேவி பார்ப்பதுமாய் பிரயாணிக்கிறது. இதற்கிடையே கம்பிளி ராஜ்ஜியம், விஜயநகரம் என்று ஒரு சிறு வரலாற்று பயணம்.

முதல் 200 பக்கங்கள் தடதடவென சமவெளியில் செல்லும் ரயில் போல் பிரயாணிக்கும் நாவல் அதன் பிறகு மலையேறும் ரயில் போல் மெதுவாய் செல்கிறது. மெதுவாய் செல்வதால் குறையொன்றுமில்லை. மெதுவாய் சென்றால் தானே மலையழகை ரசிக்க முடியும். அதுபோலவே கள்ளர் மக்கள் வாழ்வும் களவும் அதையொட்டிய காவலுமாய் மக்கள் வாழ்வியலுக்குள் சென்று முக்குளிக்கிறார் சு.வெ. இனவரைவியலை லாவகமாய் கையில் எடுத்து   புனைவோடு சேர்த்து கதை சொல்வது எளிதல்ல. மதுரையும் அதை சுற்றியுள்ள ஊர்களும் சந்தித்த பஞ்சங்கள், ஆங்கிலேயர் அடக்குமுறைகள், அதற்கு வந்த எதிர்ப்புகள் என்று நான்மாடக்கூடலின் வரலாற்றை கதையாய்க் கூறும் கதையிது.

ஒவ்வொரு முறை வரலாற்று நிகழ்வுகளை அந்த நாவலில் வாசிக்கும் போதும் அந்த இடத்துக்கு நம் மனம் பயணிப்பதை தவிர்க்க முடியவில்லை. பேரும் புகழும் பெற்றவர்கள் அனைவரும் சிறுபாத்திரங்களாய் தாண்டிப்போக தாதனூர்காரர்களும் பெரியாம்பளகளும் ஆங்கன்களும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் நாவலிது.

இஸ்லாமியர் ஆட்சி போன பிறகு கங்காதேவி மீனாட்சியை மறுபடி மதுரைக்கு அழைத்து வரும் காட்சி விவரிப்பும், விஸ்வநாத நாயக்கர் கட்டிய மதுரை கோட்டையை மாரட்டும், பிளாக்பர்னும் திட்டமிட்டு பெருமாள் முதலி மூலம் இடிக்கும் வரலாறும் அந்த கோட்டை இடிபடும் போது கோட்டைக்காவல் தெய்வங்கள் இறங்கி வரும் காட்சி விவரிப்பும் உங்களை புல்லரிக்க வைக்கும்.

“சுபவேளை நெருங்கியதும் கிழக்கு மதில் மேலிருந்த நூற்றுக்கணக்கான எக்காளங்களும் கொம்புகளும் ஒருசேர முழங்கின. தாலப்பொலி வழி விரிக்க, ஆரத்திச்சுடர்கள் நிரையில் நின்றெரிய அன்னை மதுரையில் நுழைந்தாள். நகரமக்கள் கோவிலுக்கு செல்லும் இருமருங்கிலும் நின்றிருந்தனர். மீனாட்சியைக் கண்டதும் அழுகையும் புலம்பலும் வாழ்த்தொலியும் சரணவிளியுமாக மக்கள் கூட்டம் சன்னதம் கொண்டது. கண்ணீர் வெள்ளத்தில் மிதந்து மிதந்து வந்து கிழக்குக் கோபுர வாசலின் முன்னே நின்றாள். மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியனின் நெடுங்கோபுரம் தலை தாழ்த்தி வணங்கியது போலிருந்தது.”

தாதனூரின் ஒவ்வொரு கொத்தும் கொடிவழிகளும் வகையறாக்களும் ஏன் அந்த பெயர் பெற்றுள்ளது என்பதையும் சிறுவரலாறுகள் மூலம் விவரிக்கிறார் சு.வெ. ஒத்தப்பல்லன் வகையறா, காளை வகையறா, பனைமரத்தான் வகையறா, குருத வகையறா, காவேரி வகையறா, வல்லம் வகையறா என்று ஒவ்வொரு வகையறாவுக்கும் ஒரு கதை இருக்கிறது. அதை வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைத்து சொல்லும் முயற்சியில் சிறப்பாய் வெற்றி பெறுகிறார் சு.வெ. சின்னானின் ரகசியம், ஆங்கிலேயரின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி, மதுரையின் முதல் கச்சேரி என்று பயணிக்கும் நாவலில் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று சு.வெயின் எழுத்து நடை. மேலும் மதுரையில் நடந்த மிஷனரி வேலைகளை இயல்பாய் உரைத்திருப்பது சிறப்பு.

“நகரின் முதல் கச்சேரி (போலீஸ் ஸ்டேசன்) கீழமாசி வீதியில் பிளாக்பர்னின் விளக்குத்தூணுக்கு நூறு கெஜ தூரம் வடக்கே தள்ளி கட்டி முடிக்கப்பட்டது. ஒரு பகுதி போலீஸ் ஸ்டேசனுக்காகவும், ஒரு பகுதி கொத்தவால் சாவடிக்காகவும் அந்தக் கட்டிடம் கட்டப்பட்டிருந்தது. மதுரையில் ஆங்கிலேயர்கள் கட்டிய முதல் கட்டிடம் இதுதான். அந்த ஐரோப்பிய பாணி கட்டிடத்தில் இருந்த கவர்ச்சி, செல்வர்களை ஈர்த்தபடி இருந்தது. இரும்பு ராடர்கள் போட்டு, நிறைய ஜன்னல்கள் வைத்து காற்றோட்டமான முறையில் கட்டப்பட்டிருந்த அந்தக் கட்டிடத்தை மக்கள் தினமும் வந்து பார்த்துவிட்டுப் போயினர்.”

மதுரை நகரில் இப்போதும் இருக்கும் பல்வேறு கட்டிடங்களின் சிறப்பை, வரலாற்றை மக்களின் வாழ்வியலோடு இயைந்து சொல்லியிருப்பது சிறப்பு. களவில் இரவின் இருப்பையும், களவின் முறைகளையும், களவினால் வந்த காவல் பொறுப்பையும் சு.வெ விவரிக்கும் போது தற்போதும் அந்த நிலை இருப்பதை உணர முடிகிறது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சி வர கள்ளர் மக்கள் படும் துயரங்களும் அவர்களை அழுத்தும் சமூக மாற்றங்களும் தெளிவாய் பதியப்பட்டு இருப்பது சிறப்பு. காவலையும் களவையும் இரு கண்களாக கொண்ட ஒரு சமூகம் எப்படி சாவுகள் தண்டனைகள் வழியே குற்றப்பரம்பரை ஆக்கப்பட்டது என்று இந்நாவலில் காணலாம்.

சில இடங்களில் நாவல் வழிமாறிப் போகிறது. தேவையற்ற தகவல்களை கொஞ்சம் குறைத்திருந்தால் இன்னும் நன்றாய் இருந்திருக்கும். விவரிப்புகளை படிக்கும் போது சிறிது ஆயாசம் ஏற்படுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை, குறிப்பாய் இரவு பற்றி. அது போலவே முதல் 200 பக்கங்கள் கடும் அயர்ச்சியை உண்டு பண்ணும். 400 ஆண்டுகால சரித்திரத்தை 200 பக்கங்களில் அடைக்கும்போது உண்டாகும் அயர்ச்சி அது. ஜெயமோகன் “எழுதும் கலையில்" சொல்வது போல தேர்ந்த ஒரு செறிவூட்டலால் இந்த நாவலில் 200 பக்கங்கள் குறைத்து மேலும் அழகிய ஒரு படைப்பாய் வழங்கியிருக்கலாம்.

மேலும் வன்முறை நிறைந்த கள்ளர் வாழ்க்கை அழகியல் நோக்கோடு காட்டப்[பட்டிருப்பதை கொஞ்சம் தவிர்த்திருக்கலாம். களவை நியாயப்படுத்துதல் சரிதான்.. ஆனால் இடம் பொருள் ஏவல் பார்த்து செய்வதுதானே களவு. தாது வருஷ பஞ்சத்தில் களவு செய்வதை, காவக்கூலி வாங்கிக்கொண்டு பதுக்குவதற்கு துணைபோதலை  காவியப்படுத்துதல் சரியல்ல என்பது என் கருத்து.

இத்தகைய குறைகள் இருப்பினும் சு.வெ மீது என்னால் எந்த பெருங்குற்றமும் சாட்ட முடியாது. வரலாறு பிடிக்கும் ஒவ்வொருவரும் படித்தாக வேண்டிய நூல் இது. இதை மட்டும் படிக்க வேண்டும் என்று சொல்லவில்லை. இதையும் படிக்க வேண்டும் என்று தான் சொல்கிறேன். பலமுறை படித்தவன் என்ற முறையில் ஒவ்வொரு முறை படிக்கும் போதும் ஏதேனும் புதிய தகவலோ வரலாற்று உண்மையோ எனக்கு தெரிய வருகிறது. படித்து முடித்த பின் மலைப்பும் பிரமிப்புமே மிஞ்சுகிறது. பத்தாண்டு கால உழைப்பு என்று சொல்லும்போதில் அதில் எனக்கேதும் ஐயமில்லை.

நூல்: காவல் கோட்டம்

வெளியீடு: தமிழினி

விலை: ரூ.650

ஆசிரியர்: சு.வெங்கடேசன்.

கிடைக்குமிடம்: டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்

பசுமை நடை 24 – அரிட்டாபட்டி

அரிட்டாபட்டி. இந்த பெயரை கேட்டவுடனே நிறைய பேருக்கு சமணர் குகைகள் நினைவுக்கு வருவதை தவிர்க்க முடியாது. உபயம் பசுமை நடையும் அதையொட்டிய பதிவுகளும். சென்ற முறை பசுமை நடைக்கு கருங்காலக்குடி சென்ற போதே அடுத்த நடை அரிட்டாபட்டிக்கு என்று முத்துகிருஷ்ணன் சொன்னார். அப்போதே முடிவு செய்து விட்டேன் கண்டிப்பாக இந்த நடைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று.

முந்தைய நாள் எனது மருத்துவமனையில் வேலை முடித்து சென்ற உடனே தூக்கத்தை போடலாம் என சென்ற என்னை என் மகன் ஆதன் உறங்கவிடவில்லை. அவனுக்கு அப்போது தான் விளையாட்டு. அவனோடு விளையாடிவிட்டு தூங்க சென்ற போது மணி 1. அதிகாலை அலைபேசி ஒலித்தவுடன் எழுந்து குளித்து விட்டு வண்டி எடுத்துக் கொண்டு மாட்டுத்தாவணி சென்றேன்.

என் நண்பர் ராஜேஷும் முத்துக்குமரனும் அங்கே வந்தனர். நண்பர் விருதுபட்டி வேல்முருகன், எழுத்தாளர் முத்துகிருஷ்ணன், தீபா நாகராணி, தோழி ஸ்ரீதேவி ஆகியோரை சந்தித்தேன். சித்திரவீதிக்காரன் சுந்தர் சீக்கிரமே வந்து காத்துக்கொண்டு இருந்தார். குகன் பள்ளிப் பேருந்திற்கு காத்திருந்தோம். பள்ளிப் பேருந்து 7 மணிக்கு வந்தவுடன் அனைவரும் அதில் ஏறி அரிட்டாபட்டி நோக்கி பயணமானோம்.

அரிட்டாபட்டி மேலூர் செல்லும் சாலையில் நரசிங்கம்பட்டி அருகே உள்ளது. சித்திரவீதிக்காரன் பதிவிலிருந்து கொஞ்சம் விளக்கம் கீழே:

’மதுரைக்கு வடக்கே அமைந்துள்ள அரிட்டாபட்டிமலை சங்ககாலத்திலும் பிற்காலத்திலும் சமணத்தலமாக இருந்துள்ளது. இங்கு உள்ள சமணச்சிற்பத்தின் அடியில் காணப்படும் பத்தாம் நூற்றாண்டு வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு பிறவியைக் கடக்கவுதவும் புணையாக (தெப்பமாக) இம்மலை விளங்கியது என்பதை உணர்த்துகிறது. கல்வெட்டில் இது பிணையன்மலை என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. புணையன்மலை என்பதே பிணையன்மலை என வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

இந்நிலையில் பரங்குன்றம், சமணர்மலை (திருவுருவகம்), பள்ளி (குரண்டி மலை), யானைமலை, இருங்குன்றம்(அழகர்மலை) முதலிய ஐந்து மலைகளை எண்பெருங்குன்றங்களாக ஐயமின்றிக் கூறலாம். நாகமலை (கொங்கர்புளியங்குளம் குன்று), அரிட்டாபட்டிமலை (திருப்பிணையன் மலை), கீழவளவுக்குன்று முதலிய மூன்று மலைகளை எண்பெருங்குன்றங்களைச் சார்ந்தவையாகக் கருத வாய்ப்புள்ளது.’’

– எண்பெருங்குன்றம். வெ.வேதாச்சலம் பக்கம்.7

ஆனைமலைக்கு வடக்கே திருச்சி நெடுஞ்சாலையிலுள்ள நரசிங்கம்பட்டிக்கு வடமேற்கே அரிட்டாபட்டி மலை உள்ளது. இது மதுரையிலிருந்து வடக்காக சுமார் பதினேழு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இதனைத் தற்போது கழிஞ்சமலை என்று அழைக்கின்றனர். இதன் பழம்பெயர் ‘திருப்பிணையன் மலை’ ஆகும். இம்மலையின் கீழ்ப்புறமுள்ள இயற்கையான குகைத்தளத்தில் கி.மு முதல் நூற்றாண்டைச்சார்ந்த தமிழ் பிராமிக்கல்வெட்டு காணப்படுகிறது. ‘நெல்வேலி சழிவன் அதினன் வெளியன்’ என்பவன் இப்பள்ளியை உருவாக்கியதாக இக்கல்வெட்டு கூறுகிறது. இங்குள்ள கற்படுக்கைகள் தற்போது மண்மூடிக்கிடக்கின்றன.

குகைத்தளத்தின் வெளிப்புறம் முக்குடைக்குக் கீழே அர்த்தபரியாங்காசனத்தில் அமர்ந்த தீர்த்தங்கரரின் உருவம் ஒன்று பாறையில் புடைப்புச் சிற்பமாகக்காட்சியளிக்கிறது. இதனை கி.பி. பத்தாம் நூற்றாண்டளவில் அச்சணந்தி என்ற முனிவர் செய்வித்துள்ளார். திருப்பிணையன்மலையில் இருந்த பொற்கோட்டுக்கரணத்தார் பெயரால் செய்யப்பட்ட இத்திருமேனிக்குப் பாதிரிக்குடி ஊரவையினர் காவலாக இருந்துள்ளதை அதனடியில் பொறிக்கப்பட்ட வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது. இத்தீர்த்தங்கரர் உருவத்தின் மீது ஆனைமலையில் காணப்படுவது போன்று வண்ண ஓவியம் அழகுறத் தீட்டப்பட்டு அழியாது விளங்குகிறது’’.

– முனைவர்.வெ.வேதாச்சலம், எண்பெருங்குன்றம்.  பக்கஎண் 12

பேருந்தில் இருந்து இறங்கி அரிட்டாபட்டியில் இருக்கும் ஒரு பெரிய கண்மாய் கரையில் நின்றோம். மழையின்றி நீரின்றி வாடிக் கிடந்த கண்மாய்க்கு அப்பால் மலை உயர்ந்து நின்றது. கண்மாயை தாண்டுகையில் கிணறு ஒன்று இருந்ததென எட்டிப் பார்த்தேன். கிணற்றை எட்டிப் பார்ப்பது எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். எட்டிப் பார்த்து ஒரு கிணற்றின் உள்ளே இருக்கும் சிறு உலகத்தை ஆராய்வது ஒரு அற்புதமான பொழுதுபோக்கு. சிறு தவளைகள், மீன்கள், நீர்ச்சாரைகள், நண்டுகள், சில நேரங்களில் மீன்கொத்திகள் என்று ஒரு அற்புதமான உலகம் அது.

ஆனால் இந்த கிணறு முகத்தில் அறைந்தது. நீரின்றி அமையாது உலகு என்பது எவ்வளவு உண்மை. படத்தை பாருங்கள் தெரியும்..

IMG_0885

மெல்ல அந்த கிணற்றைத் தாண்டி மலை மேல் ஏறி இறங்கினால் கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டை சேர்ந்த ஒரு குடைவரைக் கோவில் உள்ளது. சிவலிங்கம், இரண்டு வாயிற்காவலர்களின் சிற்பங்கள், வலப்புறம் இலகுலீசர் புடைசிற்பம், இடப்புறம் விநாயகர் புடைசிற்பம் என  செதுக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. அமைதியான இந்த குடைவரைக் கோவில் இடைச்சி மண்டபம் என்று அழைக்கப்படுகிறது அவ்வூர் மக்களால்.

IMG_0851

லகுலீசர் சிற்பம்

IMG_0848

விநாயகர் சிற்பம்.

IMG_0847

தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறையால் அங்கு வைக்கப்பட்டுள்ள தகவல் கல்வெட்டு.

IMG_0852-2

அ.முத்துகிருஷ்ணனும் சித்திரவீதிக்காரன் சுந்தரும் இந்த இடத்தின் சிறப்பை பற்றி தெளிவாய் எடுத்துரைக்க, அருமையான நிழலில் ஆர்ப்பரிக்கும் காற்றும் சேர்ந்து அவ்விடத்தின் சிறப்பை சொல்லியது.

குடைவரை கோவில் தாண்டி நேரே சென்று வலம் திரும்பி வலம் திரும்பினால் பெரிய ஆலமரம் ஒன்று வரும். அந்த ஆலின் கீழ் உள்ள சிறுகோவிலில் மக்கள் வேண்டுதலுக்காக மணிகள் கட்டி உள்ளனர்.

IMG_0869

அதை தாண்டி சென்றால் ஒரு சிறுகுடியிருப்பு ஒன்று வரும். அதற்கு மேல் உள்ள குகையில் சமணர் படுகை உள்ளது. பஞ்சபாண்டவர் படுகை என்று இதை அழைக்கின்றனர். மகாவீரர் சிற்பம் ஒன்றும் தமிழ் பிராமி கல்வெட்டு ஒன்றும் உள்ளது. அச்சனந்தி என்ற சமண துறவி செய்வித்த படுகை இது.

IMG_0874

மேலே இருந்து கீழே இறங்கி வந்தால் கல்லிலே செய்த உரல் ஒன்று கண்டோம். மிகவும் அருமையாக செதுக்கப்பட்டிருந்தது.

IMG_0873

இவற்றை அனைத்தும் சுந்தர் சொன்ன தகவல்கள். பிறகு மீண்டும் வந்த பாதை வழியே மீண்டும் வந்து வலப்புறம் இருக்கும் மலை மேல் ஏறினோம். அழகிய சிறு மலை மேல் இருக்கும் சுனைகளில் வரும் நீர் கொண்டு அணை கட்டி ஊற்றுநீர் பாசனம் செய்த ஊர் இது. ஆகையால் அந்த அணையைக் காண மேலே ஏறி சென்றோம்.

மேலே மேலே மேலே செல்ல காற்று எங்களை தழுவி இழுத்துச் சென்றது. மனிதன் செதுக்கிய சிற்பங்களை விட காற்று செதுக்கிய சிற்பங்கள் என் கவனத்தை ஈர்த்தன.

IMG_0880

மலையின் இன்னொரு புறம் மனிதனின் மலையாதிக்கத்தை பார்த்தோம். வெட்டப்பட்ட மலை அழுத கண்ணீர் அங்கே தேங்கிக் கிடந்தது.

IMG_0882

மெல்ல சுற்றிப் பார்த்த போது, மதுரையை சுற்றியுள்ள பெருமலைகளும் சிறுகுன்றுகளும் தெரிந்தன. மலை மேல் இருந்து எடுத்த புகைப்படங்கள் கீழே:

IMG_0883

IMG_0881

மெல்ல இறங்கி வந்து கண்மாய் கரையில் அமர்ந்து இட்லி சாப்பிட்டோம். பேருந்தில் ஏறி மதுரை மாட்டுத்தாவணி வந்து சேர்ந்தோம்.

பசுமை நடை-25 மதுரை கீழக்குயில்குடி அருகே இருக்கும் பழம்பெருமை உடைய பெருமரத்தின் கீழ் ஆகஸ்டு மாதம் 25ஆம் தேதி நடைபெற உள்ளது. பல்வேறு துறைகளை சேர்ந்த அறிஞர்கள் சிறப்பு விருந்தினர்களாய் வந்து சிறப்புரை ஆற்றுகிறார்கள். மேலும் அருமையான ஒரு புத்தகம் தயாராகிறது. புத்தகத்தில் விளம்பரம் செய்ய விருப்பமிருந்தால், இந்த விருட்ச பெருவிழாவில் பங்கேற்க ஆவல் இருந்தால் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய முகவரி:

பசுமை நடை,
3 / 351, கார்த்திகா நகர், தணக்கன்குளம், திருநகர்,
மதுரை – 625 006
மின் அஞ்சல் : greenwalkmdu@gmail.com
அலைபேசி : 97897 25202, 97897 80105

பேஸ்புக்கில் இந்த விழாவிற்கான அழைப்பு: TREE FESTIVAL.

நன்றி தோழர்களே. விருட்சப் பெருவிழாவில் சந்திப்போம். Smile