உழந்தும் உழவே தலை

“அலகிலா மறைவிளங்கும் அந்தணர் ஆகுதி விளங்கும்

பலகலையான் தொகை விளங்கும் பாவலர்தம் பா விளங்கும்

மலர்குலாந்திரு விளங்கும், மழை விளங்கும், மனுவிளங்கும்

உலகெலாம் ஒளி விளங்கும் உழவருழும் உழவாலே”

10460462_901125583265883_8947365232916167700_n

உழவர்களை நாம் கொண்டாட மறந்து பல ஆண்டுகள் ஆகின்றன. உழவுத் தொழில் நசிந்து உணவு உற்பத்தி குறையும் நிலை பல நாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் உழவு பற்றிய அறிவை நம் மக்களுக்கு தெரியவைக்கவும் குழந்தைகளுக்கு நம் கலாசாரம் பற்றிய ஒரு அறிமுகத்தை அளிக்கவும் முயற்சிகள் எடுக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது. 

ஆனால் இத்தகைய முயற்சிகள் எப்போதும் நடப்பதில்லை. அப்படி ஒரு நிகழ்வு நடக்கும் போதில் அதில் எப்படியேனும் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்று ஆர்வம தலைதூக்கும். இந்த முறை ஒரு நிகழ்வை நடத்தும் வாய்ப்பே பசுமை நடை மூலம் கிடைத்தது. பசுமை நடை நண்பர்கள் அனைவரும் குடும்பத்துடன் கலந்து கொண்ட ஒரு பெருவிழாவாய் இது அமைந்தது.

10897800_901128976598877_5309248992013963706_n

பசுமை நடையின் பொங்கல் விழா வடபழஞ்சி அருகேயுள்ள வெள்ளபாறைப்பட்டியில் இனிதே நடந்தது நேற்று. பின்தங்கிய ஒரு கிராமத்தில் நடந்த விழா பால்ய கால பொங்கல் கொண்டாடல்களை நினைவுபடுத்திக்கொண்டே இருந்தது. கிராமத்திற்கு சென்று கரும்பு கடித்து சக்கை மென்று துப்பி கிராமத்தெருக்கள் முழுவதும் கரும்புச்சக்கைகளால் நிரப்பிய பொழுதுகள் கண் முன் வந்து போனது. கிணற்றுத்தண்ணீர் குளியலும் அதிகாலை பொங்கலும் அளித்த ஆனந்தத்தை கொஞ்சமேனும் மீட்டுத் தந்தது இந்த திருவிழா.

நிகழ்விற்கு மூன்று நாட்கள் முன்பிருந்தே நண்பர்கள் அதற்கான வேளைகளில் ஈடுபட தொடங்கியிருந்தார்கள். கிராம மக்களோடு இணைந்து என்ன வேலைகளை யார் செய்வது போன்ற ஏற்பாடுகள் செவ்வனே நடைபெற்று வந்தன. நேரமின்மையால் கலந்து கொள்ள முடியாமல் போனாலும் முகநூல் வழி மேலதிக தகவல்களை பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தேன். நிகழ்விற்கு முந்தைய நாள் அனைவருக்குமான இரவு உணவை வாங்கிக் கொண்டு கிராமத்திற்கு போனேன்.

பெரும்பாலான ஏற்பாடுகள் முடிந்து போயிருந்தன. அனைவரும் பசியோடு இருந்ததால் உணவு உண்ண எத்தனித்தோம். ஒரு பெரிய மரத்தின் அடியில்  கூதற்காற்றின் வருடலில் இட்லிகளும் பரோட்டாகளும் உள்ளே சென்றது. பின்னர், வரும் நண்பர்களுக்கு வழி காட்ட தட்டிகள் கட்டவும் சாலைகளில் சுண்ணாம்புக் கரைசலால் குறியீடுகள் இடவும் வேண்டியிருந்தது. சரவணன், நான், ஹியூபர்ட், சித்திரவீதிக்காரன், செந்தில், கந்தவேல், மற்றும் மதுமலரன் அந்த வேலையை செய்து முடித்தோம்.

மறுபடி ஊருக்கு வந்து ஊருக்கு மத்தியில் இருக்கும் பாறைமேல் படுத்துக் கதைத்தோம். ஒரு ஊழிக்காலத்து வெள்ளத்தில் ஊர் மக்கள் அனைவரும் மூழ்கி மரணிக்க இருந்த வேளையில் இந்த பாறை மேல் ஏறி நின்றதாகவும் அந்த பாறை நீரில் மிதந்து அவர்களை காத்ததாகவும் ஊர் மக்களுக்கு ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. அதனால் இன்றளவும் அந்த பாறையை அவர்கள் தெய்வமாக வழிபட்டு வருகிறார்கள். செருப்பணிந்து பாறை மேல் ஏறுவது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. இரவு வெகு நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். மெல்ல அனைவரையும் உறக்கம் தழுவ சிலர் வீடு நோக்கி புறப்பட்டார்கள். நான் எனது காரிலேயே உறங்கினேன்.

அதிகாலை நான்கு மணிக்கு எழுந்து காரை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தேன். மனைவியும் மகனும் தயாராக பின் காரில் வெள்ளபாறைப்பட்டி நோக்கி புறப்பட்டோம். நாங்கள் சென்ற வேளையில் நன்றாக விடிந்து விட்டிருந்தது. பொங்கல் வைக்கும் ஏற்பாடுகள் மும்முரமாய் நடந்து கொண்டிருந்தது. ஆட்டுக்குட்டிகளை பார்த்து குதியாளம் போட்டபடி காரிலிருந்து இறங்கி ஓடினான் ஆதன்.

IMG_9580-2

சற்று நேரத்தில் விழா தொடங்குவதாக முத்துகிருஷ்ணன் அறிவித்தார். பசுமை நடை உறுப்பினர்கள் அனைவரும் கூடி ஊர் முழுக்க சென்று கதவுகளை தட்டி ஊர் மக்களை விழாவில் கலந்து கொள்ளும்படி அழைத்தார்கள். மற்றொரு புறம் சிறுவர்களுக்கான விளையாட்டு போட்டிகள் தொடங்கியிருந்தன. கொரியாவில் இருந்து மதுரையின் ஒரு கல்லூரியில் படிக்க வந்திருக்கும் பெண்கள் சிலர் இந்த விழாவில் கலந்து கொண்டார்கள். பலூன் உடைத்தல், முறுக்கு கடித்தல், பாட்டில் நிரப்புதல், இளவட்டக் கல் தூக்குதல் போன்ற விளையாட்டுகளில் மக்கள் பெரும் உற்சாகத்தோடு கலந்து கொண்டார்கள்.

IMG_9826

10917376_901126069932501_8468682185633501560_n

10423279_901127949932313_3122283141044457700_n

10305042_901126563265785_7474851606855890293_n

விளையாட்டுக்கள் முடிந்த சற்று நேரத்தில் குலவை சத்தத்தோடு பொங்கல் பொங்கியது. காலை உணவு ஆரம்பமானது. ஊர் மக்கள் எல்லோரும் வரிசையில் நின்று உணவு வாங்க, பசுமை நடையின் ஆர்வலர்கள் பாசத்தோடு பரிமாற சுவையான சர்க்கரை பொங்கலும் சூடான வெண்பொங்கலும் பரிமாறப்பட்டது. ருசித்து சாப்பிட்ட மக்கள் அனைவரும் பாறை மேல் ஏறி அமர போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு பரிசளிக்கும் விழா ஆரம்பித்தது.

IMG_9600

IMG_9816

10151987_901130189932089_7268186705003793807_n

10923495_901130509932057_5758240078971602267_n

போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு அய்யா சாந்தலிங்கம் ஊர்த்தலைவரும் பரிசுகளை வழங்கினார்கள். சாந்தலிங்கம் அய்யாவின் பேச்சில் உழவுத்தொழிலின் தொன்மை குறித்த குறிப்புகள் அதிகம் இருந்தன. மேலும் அத்தகைய தொன்மை மிகுந்த தொழில் நசிந்து வருவதை குறித்த வருத்தமும் இழையோடி இருந்தது. பின்னர் நம் பசுமை நடை குழுவினருக்கு இந்த விழா நடக்க பெரிதும் உறுதுணையாய் இருந்த ராமசாமி அண்ணனுக்கு நினைவு பரிசு வழங்கப்பட்டது.

IMG_9793

இந்த நிகழ்வின் பின்பு உறியடி திருவிழா ஆரம்பமானது. கட்டையை எடுத்துக் கொண்டு முதலில் கிளம்பிய ஹுயுபர்ட் அண்ணன் உறிக்கு நேரெதிர் திசையில் நடக்க விழா களை கட்டியது. ஏதோ ஞாபகத்தில் சட்டென்று உறி இருக்கும் திசைக்கு திரும்பி மிக அருகே சென்று விட்டார். ஆனால் கடைசி நிமிடத்தில் திசை மாறிப் போனார். பிறகு பசுமை நடை உறுப்பினர்கள் பலரும் முயற்சித்து வெற்றியடையாமல் திரும்பி வந்தார்கள். முடிவாய் வெள்ளபாறப்பட்டியை சேர்ந்த இளைஞர் ஒருவர் உறியை அடிக்க விழா இனிதே நிறைவடைந்தது. மக்கள் அனைவரும் வீடடைய பசுமை நடை நண்பர்கள் அனைவரும் இணைந்து மதிய உணவு உண்டு விட்டு வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

10553483_901132373265204_2227258840335530460_n

மதுரையில் இருந்து வெறுமனே 8 கி.மீ தொலைவில் இருக்கும் கிராமம் இப்படி பின்தங்கிய நிலையில் இருப்பது அதிர்ச்சியளித்தது. கிராமத்தை சுற்றி ஒரு பெருஞ்சுவர் ஒன்றும் காணப்பட்டது. அது குறித்து விசாரிக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் மறந்து போனது. ஆனால் நண்பர் பாடுவாசி ரகுநாத்தின் பதிவில் அது குறித்த நீண்ட விளக்கம் இருக்கிறது. அதிர்ச்சி அளிக்கும் விளக்கம் அது (சுட்டி கீழே).

இரண்டு வயதில் நான் கொண்டாடிய கிராமத்து பொங்கல் என் மகனுக்கு வாய்க்காமலே போய் விடுமோ என்ற கவலையை போக்கி விட்டது இத்திருவிழா. அதிகாலை எழுவதே ஒரு சிரமம் என்று இருக்கும் ஒரு காலகட்டத்தில் நேற்று மட்டும் எப்படி அவன் விடிகாலை துயில் களைந்தான் என்று இப்போதும் ஆச்சர்யமாய் இருக்கிறது. ஊருக்கு சென்றதும் அங்கு கண்ட வெள்ளாட்டு குட்டிகளோடு விளையாடி கோழி பிடித்துக் களைத்தான். சுற்றி நின்ற ஒத்த உணர்வுடைய நண்பர்களோடு பேசித் திளைத்தான். தமிழர் திருவிழாவில் தமிழனாய் முளைத்தான். இரண்டு வயதில் அவனுக்கு கிட்டிய இப்படி ஓர் அனுபவம் நகரத்தின் கட்டிடக்காடுகளுக்குள் டிவி பார்த்து கொண்டாடும் பிள்ளைகளுக்கு கிட்டுவதில்லை என்பது நிச்சயம்.

IMG_9784

பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்கு பணம் கொடுப்பதோ அவர்கள் வசதியாய் வாழ வழி செய்து கொடுப்பதோ பெரிய விடயமில்லை. ஆனால் வாழ்வின் நுண்அற்புதங்களை, கிராமத்து வாழ்வின் அழகியலை, அவ்வூர் பிள்ளைகளின் விளையாட்டை, பலன் எதிர்பாரா நட்பை, அன்பை உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அனுபவமாய் கிடைக்க வழி செய்வது கண்டிப்பாய் பெரிய விஷயம் தான்.

இரண்டு வயதில் அவனுக்கு என்ன புரிந்திருக்கும் என்று யோசிக்கலாம். ஆழ்ந்து சிந்தித்தால், இரண்டு வயதில் அவனுக்கு என்ன புரிந்திருக்க வேண்டுமோ அது புரிந்திருக்கும்.

மேலும் இந்த விழா குறித்த பதிவுகள்:

பாடுவாசி ரகுநாத் – தை பிறக்கட்டும்; வெள்ளப்பாறைபட்டிக்கு வழி பிறக்கட்டும்.

வஹாப் ஷாஜஹான் – பொங்கல் விழா

படங்கள் உதவி – அருண் பாஸ் (JV fashion studios) மற்றும் ஹுபர்ட் அண்ணன் கேமிரா!

Advertisements

ஏழைகளின் முந்திரி!

கடலை. பெண்பிள்ளைகளிடம் பேசும் பேச்சுக்கு கடலை என்ற பெயரை எவன் வைத்தானோ தெரியவில்லை. எங்கே சொன்னாலும் அந்த பேச்சைத் தான் நினைக்கிறார்கள். மகத்துவமான உணவான நிலக்கடலை பற்றிய நினைவு பெரும்பாலானோருக்கு வருவதில்லை.

நிலக்கடலை என்று பொதுவாய் அழைக்கப்படும் இந்த பருப்பு வகை வேர்க்கடலை, மணிலாக்கடலை, மணிலாக்கொட்டை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பராகுவே நாட்டில் முதன்முதலில் விளைவிக்கப்பட்ட இந்த தாவரம் இன்று உலக நாடுகள் அனைத்திலும் உண்ணும் உணவில் ஒரு முக்கியமான இடத்தை பிடித்துள்ளது.

போர்த்துகீசியாவில் இருந்து இந்தியா வந்த வாஸ்கோ டி காமாவுடன் வந்த ஏசு சங்க பாதிரியார்கள் மூலம் இந்தப்பயிர் இந்தியர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தப் பட்டிருக்கலாம் என்று லேய்பேர்கர் (1928) குறிப்பிடுகிறார். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் தென் ஆற்காட்டில் இந்த பயிர் அதிகம் விளைவிக்கப்பட்டதால் அது கிழக்கு கடற்கரை வழியாய் பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டில் இருந்து இந்தியா வந்திருக்கலாம் என்று சுப்பா ராவ் (1909) கருதுகிறார். மணிலாக்கொட்டை என்ற பெயரை இதற்கு சான்றாக வைக்கிறார் சேஷாத்ரி (1962).

இன்று உலகஅளவில் வேர்க்கடலை உற்பத்தியில் முன்னனி நாடாக உள்ளது இந்தியா. ஏறத்தாழ எட்டு மில்லியன் ஹெக்டேர்களில் கடலை சாகுபடி செய்யப்படுகிறது.  முக்கியமாய், ஆந்திரம், தமிழகம், குஜராத், கர்நாடகம், மற்றும் மகாராஷ்டிரம் ஆகிய மாநிலங்களில் கடலை சாகுபடி பிரதானமாய் இருக்கிறது.

கடலை சாகுபடியில் மிக முக்கியமானது விதைக்கும் நேரம். ஒரு வாரம் தள்ளிப்போனாலும் சாகுபடி பாதிக்கும் கம்மியாய் குறைந்து போகும். ஜூன் மாத முதல் வாரத்தில் இருந்து ஜூலை மாத இறுதி வாரத்திற்குள் கடலை விதைத்து விட வேண்டும். மேலும் இந்த நேரத்தில் செய்யும் விதைப்பினால் இலைத்துளைப்பான் (Leaf miner) மற்றும் Spodopteraa ஆகிய நோய் தாக்குதகளை குறைக்கலாம். கடலைச்செடிகளுக்கு ஊடுபயிராய் ஆமணக்கு, காராமணி மற்றும் சோயா பயிரிடுவதன் மூலமும் நோய் தாக்குதலை தவிர்க்கலாம்.

இதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் கடலை சாப்பிடும் முறை இருக்கிறதே… அது எப்படியெல்லாம் சாப்பிடப்படுகிறது என்று பார்ப்பதுதானே நம் ஆசை. முதலில் நம் நாட்டுக்கு வருவோம். இந்தியாவில் கடலை கொண்டு பெரும்பாலும் செய்யப்படுவது சமையல் எண்ணெய். அதன் பிறகு கடலையை அவித்தோ வறுத்தோ உண்பார்கள். கடலை மூலம் செய்யப்படும் கடலை மிட்டாய், கோகோ மிட்டாய் போன்றவை குழந்தைகள் விரும்பி உண்ணும் மிட்டாய்களாய் இன்றும் இருக்கின்றன. சென்னையில் பழைய மகாபலிபுரம் சாலையில் “Peanut Planet” என்றோர் கடை இருந்தது. இப்போதும் இருக்கிறதா தெரியவில்லை. கடலை இன்றும் நம் தமிழக சமையலில் மட்டுமல்லாமல் இந்திய சமையலில் ஒரு முக்கியமான இடத்தை வகிக்கிறது. உதாரணம் கடலை சட்னி. அது இருந்தால் எனக்கு வேறு எதுவும் தேவை இல்லை தோசைக்கு. 

அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளில் கடலை கொண்டு செய்யப்படும் வெண்ணெய் (Peanut Butter) புகழ்பெற்ற உணவாக உள்ளது. மேலும் பல்வேறு சாக்லேட் நிறுவனங்கள் இவற்றைக் கொண்டு சாக்லேட் தயாரிக்கின்றன. Butterfinger, Reese’s Peanut Buttercups, Twix, Snickers போன்றவை உலகப்புகழ் பெற்ற சாக்லேட் வகைகள். மேலும் சில ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் அமெரிக்காவின் விர்ஜினியா மாகாணத்திலும் வேர்க்கடலை சூப் போட்டு குடிக்கின்றனர்.

 

ஆப்பிரிக்கர்களின் உணவில் கடலை ஒரு பெரிய இடத்தை பிடித்துள்ளது. கோழி அடித்து குழம்பு வைத்தாலும், குரங்கை கொன்று கறி சமைத்தாலும் அதில் கடலை இருக்கும். ஆப்பிரிக்க மக்களின் உணவு பழக்கங்களில் கடலை எத்தகைய இடத்தை பிடித்துள்ளது என்பதை இங்கே காணலாம். மேற்கு ஆப்பிரிக்க கடலை சூப் பிராந்திய வேறுபாடுகள் எடுத்து பலவாறு மாறியது. கானாவில்  அது கிழங்கு, வாழைக்காய், மற்றும் ரொட்டி மற்றும் மரவள்ளிக் கிழங்கு செய்யப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு வேரினால் செய்யப்பட்ட fufuவுடன் பரிமாறப்பட்டது., மாலி மற்றும் செனகலில், மாபி (Maafe) என்று அழைக்கப்படும் கடலை சூப்பில் கோழி இறைச்சி மற்றும் சர்க்கரைவள்ளிக் கிழங்கை சேர்ப்பார்கள்.

African peanut soup

Fufu with Peanuts

Maafe

Thiébou guerté என்ற உணவு செனகல் நாட்டில் பிரபலம். நேரடி மொழிபெயர்ப்பில் கடலை அரிசி என்று வரும். செனகல் நாட்டின் மிக முக்கிய பணப்பயிர் கடலை தான். ஆகையால் அங்கு உண்ணப்படும் பெரும்பாலான உணவு வகைகளில் கடலை இடம்பெறுகிறது.

Ceebu Yapp

தென்அமெரிக்க நாடுகளே இந்த கடலையின் தொடக்கவிடம் என்பதை முன்னரே கண்டோம். ஆயினும் வேர்க்கடலை கொண்டு உருவாக்கப்படும் தனித்துவமான உணவுகள் நிறைய இல்லை என்பது ஆச்சயமூட்டும் ஒரு விஷயம். Papas Con Ocapa மற்றும் Chicken Fricasse போன்ற உணவுகளே அதிகம் செய்யப்படுகின்றன.

என்னதான் சொல்லுங்கள். ஒரு மழைநாள் மாலையில் ஜன்னலோரம் அமர்ந்து கொண்டு அம்மா உப்பு போட்டு அவித்துக் கொடுத்த வேர்க்கடலையை உரித்து எடுத்து சாப்பிடுவது போன்ற ஒரு சுவை எந்த சாக்லேட்டிலும் கிடைக்காது.  அதேபோல் என்னதான் கோழி, மீன், திராட்சை என்று வாங்கி வைத்தாலும் மசாலாவில் புரட்டி எடுத்த கடலைதான் மிகச்சிறந்த துணையுணவு.

எதற்கு என்று கேட்கிறீர்களா? எதற்கும்.

தல்லாகுளம் ஆறுமுகம் பரோட்டா கடை

மதுரை தல்லாகுளம் அனைவருக்கும் ரொம்பவும் தெரிந்த இடம்தான்.. மூன்று புகழ்பெற்ற உணவகங்கள் இங்கு உள்ளன. உங்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்த அம்மா மெஸ், குமார் மெஸ், மற்றும் சந்திரன் மெஸ் போன்றவை இருக்கும் இடத்தில் தான் இன்னொரு அருமையான பரோட்டா கடை உள்ளது.

மதுரை அவுட்போஸ்ட்டில் இருந்து தல்லாகுளம் நோக்கி சென்றால், தல்லாகுளம் பெருமாள் கோவில் தாண்டிய பிறகு இடது புறம் சந்திரன் மெஸ் வரும். அதற்கு சற்று முன்னே ரோட்டின் ஓரத்தில் சற்றே புகை மண்டி காணப்படும் கடை தான் ஆறுமுகம் பரோட்டா கடை. பார்க்க சுமாராய் இருந்தாலும், இந்த கடையின் சுவை உங்களை மீண்டும் மீண்டும் போய் சாப்பிட வைக்கும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.

சென்ற முறை என் நண்பன் விக்னேஷ் மதுரை வந்த போது அங்கு சென்று உணவு அருந்தினோம். கறிதோசை சாப்பிட வேண்டும் என்று கோனார் கடைக்கு செல்ல ஆசைப்பட்டான். நான் ஆறுமுகம் கடையில் கறிதொசை நன்றாக இருக்கும் என்று அழைத்துச்சென்றேன்.

ஆறுமுகம் கடை ரோட்டின் மேல் இருப்பதால், அருகே இருக்கும் காலி இடத்தில் மேஜை போட்டு பரிமாறுவார்கள். நாங்கள் சென்ற போது இடமில்லை. அப்போது தான் விக்னேஷ் உள்ளே இடமிருப்பதை சுட்டிக் காட்டினான். இவ்வளவு நாள் நான் அதை கவனித்ததேயில்லை. உள்ளே சென்றால் குடும்பத்தோடு சிலர் உணவருந்திக் கொண்டு இருந்தனர். குளிர்சாதன வசதி இல்லை. யாருக்கு வேண்டுமது?

நாங்கள் மெல்ல பரோட்டாவில் இருந்து ஆரம்பித்தோம். தலைக்கு இரண்டு பரோட்டாக்கள், பிறகு ஒரு கறிதோசை சொன்னோம். தொட்டுக்கொள்ள மட்டன் சுக்காவும். கறிதொசை வரும்வரை பரோட்டா சாப்பிட்டோம். நீங்கள் சென்றால் பரோட்டாவிற்கு ஊற்றிக்கொள்ள மிளகு குழம்பு வாங்கிக்கொள்ளுங்கள். அருமையான குழம்பு அது.

பிறகு கறிதோசை வர இருவரும் ஆளுக்கு பாதி எடுத்துக் கொண்டோம். கோனார் கடை கறிதோசையை விட சுவையாகவே இருந்தது. கோனார் கடை சிறிய கடையாய் இருந்தபோது உண்ட கறிதொசை சுவை இப்போது “Multi-cuisine restaurant” ஆன பிறகு இருப்பதில்லை. ஆறுமுகம் கடை அன்றும் சரி இன்றும் சரி ஒரே சுவைதான். விலையும் கோனார் கடையோடு ஒப்பிடும் போது குறைவே.

Karidosai 

நன்கு வெந்த இளம் ஆட்டுக்கறி முதல் கடி கடிக்கும் போதே தெரிந்துவிடும். பதம் மிகவும் முக்கியம். கறிதோசையில் பெரிய துண்டுகள் போட்டால் சுவை கேட்டு விடும். சுக்காவிற்கு மிதமான அளவில் துண்டுகளும் கறிதோசைக்கு சிறுதுண்டுகளுமாய் அருமையாய் இருந்தது சுவை.

Mutton Sukka

கறிதோசை முடித்து விட்டு மறுபடி பரோட்டாவிற்கு வந்தோம். கலக்கி வேண்டும் என்று இரண்டு கலக்கி சொன்னோம். மதுரையில் அதை கலக்கி என்று பெரும்பாலும் சொல்வதில்லை. வழியல் என்றே சொல்வார்கள். ஆம்லெட்டும் இல்லாது ஆப்பாயிலும் இல்லாத முட்டை பதார்த்தம் அது. உண்டு பார்த்தால் தெரியும் அருமை.

Kalakki

அனைத்தையும் உண்டு முடித்து விட்டு வெளியே வந்து பில் கேட்டோம். 340 ரூபாய் என்றார்கள். பரோட்டா பத்து ரூபாய், கறிதோசை தொண்ணூறு ரூபாய்கள், சுக்கா எண்பத்தி ஐந்து ரூபாய்கள், கலக்கி பத்து ரூபாய். வேறு எங்கேனும் சாப்பிட்டு இருந்தால் 500க்கு மேல் ஆகியிருக்கும். எடுத்துக் கொடுத்து விட்டு திருப்தியாய் வெளியே வந்தோம்.

நீங்கள் சென்றால் என்னையும் அழைக்கவும்.. பயப்பட வேண்டாம்.. எனது செலவை நானே பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

Smile

பாலாஜி ஈவ்னிங் மட்டன் ஸ்டால் – மதுரை.

மதுரை எந்த அளவு மல்லிக்கு பேமஸோ அதை விட அதிகமாக பரோட்டவுக்கு பேமஸ். மதுரை பரோட்டா சால்னாவுக்கு இருக்கும் ரசிகர் கூட்டம் எனக்கு தெரிந்து திருநெல்வேலி அல்வாவுக்கு மட்டும் தான் உள்ளது. மதுரையில் தேடித்தேடி பரோட்டா தின்பது ஒரு சுகம்தான். மதுரையிலேயே வாழ்வதால் எனக்கு மிகவும் பிடித்த சில கடைகளை பிறர் அறியச் செய்ய வேண்டும் என்றே இதை எழுதுகிறேன்.

மதுரை காலேஜ் ஹவுஸ் தெரியுமா? அதற்க்கு நேரெதிரே உள்ள வீதியின் பெயர் மேற்கு மாரட் வீதி. சின்னதோர் காலத்தின் பின்னோக்கிய பயணம் இங்கு.. மாரட் வீதி என பெயரிடப்பட்ட இந்த வீதிக்கு அருமையான வரலாறு உண்டு. பிளாக்பர்ன் மதுரை கலெக்டராக இருந்த 1800களின் மத்தியில் மதுரை கோட்டைசுவர்களால் சூழப்பட்டு இருந்தது. கோட்டையை இடித்தால் தான் மதுரை விரிவடையும் என்று நினைத்த பிளாக்பர்ன் கோட்டை சுவர்களை இடிக்கும் படி உத்தரவிட்டார். யாரும் அதைச்செய்ய முன்வராத நிலையில் இருவர் மட்டும் அந்த வேலையை முன்நின்று துவங்கினர். ஒருவர் கோட்டை சுவர் இடிப்பிலும் மற்றொருவர் நிலஅளவை வேளையிலும் ஈடுபட்டனர். ஒரு வழியாய் மக்களும் அதை ஏற்றுக்கொண்டு கோட்டை சுவரை இடித்தனர் பிற்பாடு. பிளாக்பர்ன் மதுரையை விட்டும் செல்லும் போது அவருக்கு உறுதுணையாய் இருந்த கோட்டையை இடித்த பெருமாள் முதலி பெயரையும் நிலஅளவை செய்த மாரட் பெயரையும் மதுரையில் இருந்த இரு தெருக்களுக்கு இட்டார். அவையே முறையே பெருமாள் மேஸ்திரி வீதிகளும், மாரட் வீதிகளும். பிளாக்பர்ன் நினைவாக அழகிய தூண் ஒன்று நடப்பட்டது (விளக்குத்தூண்).

சாப்பாட்டுக்கு வருவோம். அந்த மேல மாரட் வீதியில் மதுரை ரெசிடென்சி ஹோட்டலுக்கு எதிரே இருக்கிறது பாலாஜி ஈவ்னிங் மட்டன் ஸ்டால். சாயங்காலம் தான் திறக்கப்படும் ஒவ்வொரு நாளும். உட்கார சாதாரண பெஞ்சு தான். உள்ளே போய் உட்கார்ந்து வேர்க்க விறுவிறுக்க பரோட்டா தின்பதற்கு கூட்டம் அலைமோதும். காரணம் அவர்கள் போடும் பரோட்டா சாயங்காலமே தயாரிக்கப்படும். சில கடைகளில் மதியமே பரோட்டா தயார் செய்து விடுவார்கள். நாம் கேட்கும் போது கல்லில் சூடு செய்து போட்டு விடுவார்கள். இங்கே அப்படி இல்லை.

IMG_20130727_214105

நான் ஒவ்வொரு முறை செல்லும் போதும் வாங்குவது 4 பரோட்டா, 1 சுக்கா வறுவல், 1 ஆப்பாயில், 1 பெப்பர் சிக்கன். மொத்தமே 150 ரூபாய்க்கு மேல் ஆகாது. ஒரு மாதத்திற்கு முன் மூன்று பேர் சென்று வயிறு முட்ட தின்று விட்டு மொத்தம் 300 ரூபாய் பில் செட்டில் செய்தோம். இங்கே கிடைக்கும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த அயிட்டங்கள் – பரோட்டா, முட்டை பரோட்டா (கொத்து பரோட்டா என்றும் செட்டு என்றும் பிற ஊர்களில் அழைக்கப்படுவது), மட்டன் சுக்கா, சிக்கன் சுக்கா, போட்டி, முட்டை போட்டி (போட்டி என்றால் குடல்), மட்டன் மூளை, சிக்கன் 65, மற்றும் மட்டன் ஈரல்.

Capture

செல்ல வேண்டிய நேரம் – மாலை 7 மணிக்கு மேல். இரவு 12 மணிக்கு கூட சென்று சாப்பிட்டுள்ளேன். முடிந்தால் சாப்பிட்டு பாருங்கள்.

IMG_20130727_212349

IMG_20130727_212400

அடுத்த இடம் இன்னும் ஓரிரு வாரத்தில் – தல்லாகுளம் ஆறுமுகம் பரோட்டா கடை.

வடை என்னும் அற்புதம்

ஏதோ கிறுக்கல் தானே என்று அவசரப்பட்டு மூடிவிட வேண்டாம். இந்த கவிதையின் அடியில் அருமையான ஒரு வடைசெய்குறிப்பு உங்களுக்கு கிடைக்கும்.

வடை உங்களுக்கு பிடிக்குமா? எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். தமிழ் கலாசாரத்தை சீரழியாதபடி காப்பாற்றும் சிலவற்றுள் வடைக்கு ஒரு பெரிய இடம் உண்டு. வடை என்பது தமிழர் வாழ்வில் ஊறிய ஒரு உணவு வகை. என்னை பொறுத்தவரையில் நீரின்றி அமையாது உலகென சொல்வதுபோல் வடையின்றி அமையாது தமிழ்நாடு என்பேன்.

குடிப்பழக்கம் பெருகி வரும் நாட்டில் வடை உண்ணும் பழக்கம் அருகி வருகிறது. வடை என்பது பலவகைப்படும். சென்னையில் விற்கப்படும் எண்ணை ஊறிய குண்டு கல் வடை, மதுரையில் கிடைக்கும் எண்ணை கம்மியான மெதுவடை, நெல்லையில் கிடைக்கும் தாமிரபரணி தண்ணீரில் செய்த ஆமவடை என்று நிறைய வகைகள் உண்டு தமிழ்நாட்டில்.

வடை தின்றால் ஏப்பம் வரும். செரிக்காது. நெஞ்சு எரிச்சல் வருமென என்னை பயமுறுத்துவோருக்கு வடையின் அருமை பற்றி என்ன தெரிந்திருக்க போகிறது. அந்தோனி தே செயின்ட் எக்சுபெரி எழுதிய குட்டி இளவரசன் கதையில் வரும் ரோஜாவின் மேல் இளவரசன் கொண்ட காதல் போலவே என்னுடைய வடைக்காதலும் என்று தோன்றுகிறது. எனது வடைக்கு நானே பொறுப்பு. என் கையில் இருக்கும் இந்த வடை என்னால் உண்ணப்படுவதற்காகவே செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது உண்மைதானே?

வேறோருவருடைய வடையை பிடுங்கி தின்னும் கொடூர மனம் படைத்த மனிதர்களை நான் கண்டிருக்கிறேன். அவர்கள் வடையை மட்டும் பிடுங்குவதில்லை. வடை தின்பதால் வரும் சந்தோஷம், ஏப்பம், மகிழ்ச்சி, தூக்கம், துக்கம், மற்றும் ஏனைய உணர்வுகளையும் சேர்த்தே பிடுங்கி விடுகிறார்கள். வடையுடன் அவர்கள் சில நேரம் துணைஉணவான பொங்கல் அல்லது இட்டிலியையும் சேர்த்து அபகரித்து கொள்கிறார்கள். நினைக்கும் போதே அழுகை வரும்.

வடையில் பல சிறப்பு உணவுகள் செய்யலாம். சாம்பார் வடை, தயிர் வடை, ரசவடை என்று  பல வடைகள் உண்டு. வடைகளின் உட்கட்டமைப்பே அதற்கு ஏற்றவாறு அமைந்து விடுகிறது. அதற்காக எல்லா வடையையும் இப்படி செய்ய முடியாது. ஆம வடை (மசால் வடை என்று அசிங்கமாக சென்னையில் அழைக்கப்படும்), கீரை வடை, முருங்கை கீரை வடை என்று சில வகை வடைகளை சட்னி அல்லது வடைக்கடையில் ஊற்றும் ஒருவிதமான குழம்பு தொட்டு சுவைத்தல் நலம்.

உங்களுக்கு தெரியுமா? உளுந்தை வைத்து செய்யும் வடைதான் பல்வேறு சிறப்பம்சங்களை பெற்று விளங்குகிறது. உளுந்தவடை அல்லது மெதுவடை என்பது எதற்குள் நாம் அதை போட்டாலும் அதன் சுவையையும் விட்டுக்கொடுக்காது தன் தனிச்சுவையையும் சேர்த்து வழங்கும். நாமும் இந்த உளுந்த வடை போலவே இருக்க வேண்டும். நமது தனித்தன்மை கெடாது நம்மை சுற்றி உள்ளவற்றில் இருந்து சேர்த்த விஷயங்களையும் சேர்த்து பல்கலை வித்தகராய் விளங்க வேண்டும் என்பதே இந்த மெதுவடை உணர்த்தும் நீதி.

நன்றாக யோசித்து பாருங்கள். எங்கேனும் சாம்பார் தோசை, தயிர் தோசை, ரச பூரி, ஆமஇட்லி போன்றவை உள்ளனவா? சீனிப்பாகில் ஊற வைக்கப்படும் குலாப் ஜாமூன் கூட சீனிப்பாகில் மட்டுமே ஊற வைக்கப்படுகிறது. தயிரிலோ இல்லை சாம்பாரிலோ அதை ஊற வைப்பதில்லை.

வடையில் ஏன் ஓட்டை போடுகிறார்கள் என்னும் கேள்விக்கு பதில் தேடி வந்தவர் யாரேனும் இருந்தால், பதில் தெரிந்தால் எனக்கும் சொல்லுங்கள். அந்த சிறப்பும் வடைக்கு மட்டுமே உண்டு. ஓட்டை தோசையோ, ஓட்டை இட்லியோ கண்டதுண்டா இவ்வுலகில்?

இவ்வளவு எழுதி விட்டு வடை படம் போடாவிட்டால் எப்படி. இதோ இன்னொரு வடை. வாழைப்பூ வடை. வாழைப்பூ இட்லி தோசை எல்லாம் தேடினாலும் கிடைக்காது. வடை மட்டும் தான் கிடைக்கும்.

462621_390504470961605_1769846112_o

வாழைப்பூ வடை செய் குறிப்பு –

தேவையானவை :

  • வாழைப்பூ – சிறியது ஒன்று
  • கடலை பருப்பு – ஒரு ஆழாக்கு
  • இஞ்சி – ஒரு சிறுத் துண்டு
  • பூண்டு – 3 பல்
  • பச்சை மிளகாய் – 2
  • கொத்தமல்லி தழை – சிறிதளவு
  • கறிவேப்பிலை – சிறிதளவு
  • உப்பு – தேவைக்கு
  • எண்ணெய் – பொரித்தெடுக்க

கடலைப்பருப்பை இரண்டு மணி நேரம் ஊற வைத்துக் கொள்ளவும். வாழைப்பூவை சுத்தம் செய்து அலசி பொடியாக நறுக்கிக் கொள்ளவும்.

ஒரு மேசைக்கரண்டி கடலை பருப்பை தனியே எடுத்து வைத்து விட்டு, மீதி பருப்பை இஞ்சி, பூண்டு மற்றும் உப்பு சேர்த்து கொரகொரப்பாக அரைத்துக் கொள்ளவும். பச்சை மிளகாய், கொத்தமல்லி பொடியாக நறுக்கி வைக்கவும்.

அரைத்த கடலைப்பருப்பு, முழு கடலைப்பருப்பு, நறுக்கிய வாழைப்பூ, பச்சைமிளகாய், கறிவேப்பிலை, கொத்தமல்லி சேர்த்து கலந்து கொள்ளவும். உப்பு சரிப்பார்த்துக் கொள்ளவும்.

ஒரு கடாயில் எண்ணெயை வைத்து காய வைக்கவும். எண்ணெய் காய்ந்ததும் வடை மாவை சிறு சிறு உருண்டைகளாக எடுத்து, தட்டி காய்ந்துள்ள எண்ணெயில் போட்டு பொரிக்கவும்.

இரு பக்கங்களும் சிவந்ததும் எடுத்து, டிஷ்யூ பேப்பரில் வைக்கவும்

மொறு மொறுப்பான வாழைப்பூ வடை தயார்.

வாழைப்பூவை மோரில் ஊற வைத்த பின் சமைத்தால் அதிலிருக்கும் சிறுங்கசப்பு நீங்கிவிடும். வாழைப்பூவின் வாசம் தான் இந்த வடையின் சிறப்பு. (நன்றி – யாழ் இணையம்)

வடை தான் தமிழ்நாட்டின் தேசிய உணவு. இவை வடைக்கு மட்டுமே உரித்தான தனிச்சிறப்புகள். வடை போல் வாழுங்கள். நன்றி.

குடியின்றி அமையாது உலகடா!

குடி என்ற சொல் சிலருக்கு நடுக்கத்தைக் கொடுக்கும். சிலருக்கு நடுக்கத்தைத் தடுக்கும். நான் குடிப்பேனா குடிக்க மாட்டேனா என்பதை விட குடியை பற்றிய எனது பார்வை எத்தகையது என்று பார்த்தல் நலம். சில நேரங்களில் குடி உதவுவது போல் அண்ணன் தம்பி கூட உதவ மாட்டார்கள் என்பது நான் கண்ட நிதர்சனம். மேலும் நமது கொள்ளளவு அறிந்து அதற்குட்பட்டு குடிப்பது என்பது பெரிய தவறொன்றும் இல்லை என்பது என் தாழ்மையான கருத்து.

பண்டைய காலம் தொட்டே, நம் மக்களும் சரி பிற இன மக்களும் சரி, போதை தரும் பானங்களை உண்டே வந்துள்ளனர். அது எத்தகைய பானம் என்பது அவர்களது காலத்தை பொறுத்து அவர்களது கலாசாரத்தை பொறுத்து மாறுபடும். எத்தகைய கலாசாரத்திலும் மதுவும் குடியும் சார்ந்த பழக்கவழக்கங்கள் தொன்றுதொட்டு புழங்கி வந்ததை நாம் வரலாற்றின் வாயிலாக காணலாம்.

சீனர்கள் கி.மு. 7000ல் சாராயம் வாற்றிய ஆதாரம் ஜியாகு மாவட்டத்தில் கண்டு பிடிக்கப்பட்ட சில ஒயின் சாடிகளே. இந்தியாவில் இருந்த சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தில் சுரா என்ற பானம் பருகப்பட்டதின் ஆதாரம் நம் வரலாற்றில் உண்டு. அரிசி, கோதுமை, கரும்பு, மற்றும் திராட்சையில் செய்யப்பட்ட இந்த பானம் உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும் போர்வீரர்களுக்கும் மிக பிரியமானதை இருந்ததை நாம் அறிகிறோம். மது அருந்துதல் தொன்றுதொட்டு நம்மிடையே இருந்து வந்த போதிலும், நடுவில் வந்த ஜைன, புத்த மதங்கள் பறைசாற்றிய ஒழுக்க நெறிகளுடன் போட்டியிட்டு தழைக்கவே நம் சமயங்கள் கள்ளுண்ணாமையை ஒரு ஒழுக்க நெறியாக கொண்டன.

கள்ளுக்கு பல பெயர்கள் உண்டு – அரியல், தேறல், மது, தோப்பி என. ஆதித்தமிழரின் பானமான கள் பனை, தென்னை, ஈச்ச மரங்களில் இருந்து உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. பாளையை சிறிது கீறி விட்டு அதனை சுற்றி கலயம் ஒன்றை பொருத்தி மாலையோ இல்லை காலையோ இறக்கினால் அது கள்ளாகும். அந்த கலயத்தினுள் சிறிது சுண்ணாம்பை தடவி காயை சுற்றி கட்டினால் அது பதநீராகும். சோற்று வடிநீரை மூன்று முதல் நான்கு நாட்கள் புளிக்க வைத்து குடித்த காலமும் நம் வரலாற்றில் இருந்தது. கார் அரிசியில் நீருற்றி அடுத்த நாள் காலையில் நீராகாரமாய் அந்த நீரை உண்பது வண்டல் மண் வழக்கம். உழைப்பாளி வர்க்கம் அந்த சாறை நாள்பட வடித்து குடிக்கும்போது அது புளிப்பு சுவையுடன் சிறிது போதையை தருகிறது. சில நாட்களுக்கு பிறகு அந்த கார் அரிசிச் சோற்றை மீன்குழம்புடன் சேர்த்து உண்பார்கள். பண்டைய தமிழ் மக்கள் எத்தகைய மதுவை உட்கொண்டார்கள் என்று தெரியாது. ஆனால் இன்று மானம் கேட்டு போய் டாஸ்மாக் முன் நின்று உள்சென்று சாக்கடைக்கு நடுவே குடிக்கும் நிலைக்கு நம் தமிழ் சமுதாயம் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

மேற்கத்திய நாடுகளில் மது உண்பது ஒரு வாழ்க்கை முறையாக, கலையாக கருதப்படுகிறது. உலகில் உள்ள மிக வீரியமான பானங்களில் இந்தியரின் எந்த ஒரு பானமும் முதல் பத்து இடங்களில் இடம்பெறவில்லை. உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு நாடும் அவரவர் நாட்டு பானத்தை சிறப்பு செய்தே வருகின்றன. கீழ்க்காணும் சில மதுவகைகள் அவ்வாறே சிறப்பு செய்யப்பட்டவை ஆகும்.

கொரியாவின் சொஜூ – வோட்காவை போல் சுவையுடையது. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் மங்கோலியர்கள் மூலமாக கொரியாவிற்கு பரவிய சாராயவார்த்தல் முறைகளால் அரிசியில் இருந்து வார்க்கப்பட்ட மதுவகை இது. இதன் சிறப்பு – உலகில் மிக அதிக அளவில் விற்பனையாகும் மது இதுவே.

செக் நாட்டின் அப்சிந்தே – உலகின் மிகவும் வீரியமான மது வகை. ஆர்ட்டிமீசியா அப்சிந்தியம் என்ற செடியின் இலைகளில் இருந்து வார்க்கப்பட்ட மது வகை இது. பச்சை தேவதை என்று அழைக்கப்படும் அப்சிந்தேவில் மதுசாரம் 75 சதவீகிதமாகும். உலகின் புகழ்பெற்ற சில ஓவியர்கள், கவிஞர்கள் அப்சிந்தே குடிப்பவர்களாய் இருந்ததை நாம் வரலாற்றின் வழி அறியலாம்.

ஜப்பானின் சாக்கே – அரிசியில் வார்க்கப்படும் ஒருவகை மது. ஜப்பானின் கலாசாரத்தோடு பிணைந்து இருக்கும் மதுவகை சாக்கே. இனிப்பாய் ஒயினைப்போல் இருக்கும் சாக்கேவில் மதுசாரம் வெறும் 20 சதவீகிதமாகும். கி.பி. 712ல் இருந்து சாக்கே பற்றிய குறிப்புகள் ஜப்பானிய வரலாற்றில் காணப்படுகின்றன.

மெக்ஸிகோவின் தெகிலா – இல்லை. ஷகிலா இல்லை. தெகிலா. மெக்ஸிகோவின் மிகவும் புகழ்பெற்ற மதுவகை. உலகில் பல பாகங்களில் பருகப்படும் இப்பானம் ஒரு கள்ளிச்செடியில் இருந்து உருவாக்கப்படுகிறது. தெகிலா உருவாக்கத்தில் மெக்ஸிகோவிற்கு தனி உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது. வேறு எந்த நாடும் தெகிலா என்ற பெயரில் இந்த கள்ளிச்செடி சாராயத்தை வார்க்க அனுமதி இல்லை. அது மெக்ஸிகோவிற்கே உரித்தானது. 40 சதவீகிதம் மதுசாரம் உள்ளது.

ரஷ்யாவின் வோட்கா – ஒன்றும் பெரிதாக இல்லை. உலகின் எந்த மூலையிலும் கிடைக்கக்கூடிய ஒரு பானம். எத்தனாலுடன் தண்ணீர் சேர்த்தால் வோட்கா தயார். ரஷ்யாவில் அருந்தப்படும் மதுவில் 99 சதவீகிதம் வோட்காவாகும். இதன் மதுசாரம் 40 சதவீகிதமாகும். வோட்காவை முதன்முதலில் காய்ச்சிய காலம் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு. 1174ல் முதல் சாராய வடிசாலை உருவாக்கப்பட்டது.

பிரேசிலின் கஷாஹ்சா – பிரேசிலின் ரம். நான்கு நூற்றாண்டுகளாக பிரேசில் மக்களின் மிகப் பிரியமான பானம். 48 முதல் 50 சதவிகிதம் மதுசாரம் கொண்டது. கரும்பில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் இந்த மது, கிட்டத்தட்ட இரண்டாயிரம் பெயர்களைக் கொண்டு அழைக்கப்படுகிறது.

உலகெங்கும் உள்ள நாடுகளில் அவரவர் நாட்டு பானத்தை மதித்து வருகையில் நமது நாட்டில் மட்டும் நம் நாட்டு பானமான கள்ளை எதிர்த்து வருவது ஏனோ? கேரளாவில் கள்ளுக்கடைகள் சாலைக்கு சாலை அருமையான கள்ளை வெறும் 40 ரூபாய்க்கு தருகையில் தமிழ் நாட்டில் கள் இறக்குவதும் அதை அருந்துவதும் எங்கனம் குற்றமாகும்? எனக்கு உள்ள மிகப்பெரிய வருத்தம் என்னவெனில் கள்ளுக்கடைகள் மிகுந்து இருக்கும் கேரளாவிலும் கூட்டம் கள்ளுக்கடைகள் முன் இல்லாமல் மதுக்கடைகள் முன் நிற்பதே.

ஒரு மரத்துக் கள் ஒரு மண்டலம் என்பது மருந்து.

ஒரு கலயம் கள் என்பது உணவு.

இதற்கு மேலும் கள்ளருமை சொல்ல எனக்கு அவசியம் இல்லை.

தமிழ்நாட்டு அரசின் கள் மற்றும் மது சார்ந்த கொள்கைகள் மிகவும் முரன்பட்டிருப்பதாய் எனக்கு தோன்றுவது ஒன்றும் வியப்பில்லை. சொந்தப் பிள்ளையை தூக்கி எறிந்து விட்டு அந்நியரின் பிள்ளைகளை ஊட்டி வளர்க்கும் பாராமுகம் கொண்ட தாயாய் எனக்கு தமிழக அரசு தோன்றுகிறது. கள் இறக்கி வாழ்ந்து வந்த சமூகம் இன்று மதுவை உள்ளிறக்கி நாசம் போவது இந்த அரசு அறிந்த ஒன்றல்லவா? இன்றும் ஆங்காங்கே திருட்டுத்தனமாய் கிடைக்கும் கள்ளை குடித்து விட்டு யாரும் யாருக்கும் எந்த தீங்கும் இழைப்பதில்லை. ஆனால் IMFL குடித்து விட்டு இந்த நாட்டின் குடிமக்கள் செய்யும் காரியங்களை தினமும் செய்தித்தாளில் படிக்கையில் ஏன் இந்த மானங்கெட்ட பிழைப்பு என்று கேட்கவே தோன்றுகிறது.

ஒன்று கள் இறக்க அனுமதி தாருங்கள். இல்லை பூரண மதுவிலக்கை கொண்டு வாருங்கள். நியாயம் அனைத்து வகை பானங்களுக்கும் பொதுவானதாகவே இருக்கட்டும்.

பி.கு: நாஞ்சில் நாடனின் “உண்ணற்க கள்ளை" படித்த பாதிப்பில் எழுதியது. மறுபடி அதை வாசிப்பது போலிருந்தால் பொறுத்தருள்க.

ஒரு பாட்டில் டொரினோ

சரியாக, மிகச்சரியாக இருபத்து மூன்று நாட்களுக்கு முன்னே, நான் ஒரு வெயில் கொளுத்திய மதிய வேளையில் குளிர்பானம் தேடி அலைந்தேன். வீடு காலி செய்யும் வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது. வீடு ஏன் காலி செய்யப்படுகிறது என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழும். வீடு காலி செய்யப்படும் நேரம் ஆகி விட்டதன் காரணத்தால் அது காலி செய்யப்படுகிறது என்று வைத்து கொள்ளுங்கள்.

குளிர்பானம் எனக்கு பிடிக்காது. இருந்தாலும், வெயில் கிளப்பிய சூட்டின் காரணமாக வழிந்த வியர்வையினால் உண்டான தாகத்தினை தணிக்கும் பொருட்டு எப்போதேனும் சிறிது அருந்துவதுண்டு. சில நேரங்களில் மது அருந்தும் பொருட்டு குளிர்பானம் அதனுடன் சேர்த்து அருந்தியதுண்டு. ஆயினும் குளிர்பானம் எனக்கு பிடித்ததில்லை.

எனக்கு குளிர்பானங்கள் பிடித்த காலம் ஒன்று இருந்தது. மறவோனாய், திறவோனாய், விடலையாய், காளையாய் திரிந்த பருவம் அது. அப்போது குளிர்பானம் குடிப்பது மதிப்பிற்குரிய ஒரு பழக்கமாக எனக்கு தோன்றியதுண்டு. அதன் காரணமாகவே நான் அவற்றை அருந்த ஆரம்பித்தேன். அதற்கு முன் குளிர்பானங்களோடு எனக்கு இருந்த ஒரே தொடர்பு எங்கள் வீட்டிற்கு உறவினர் வரும் போது அதை வாங்கி வந்து அவர்கள் பருகுவதை உற்று நோக்கி சப்புக்கொட்டுவதே ஆகும். மிகவும் அதிர்ஷ்டமான சில நேரங்களில் எனக்கும் சில கோப்பைகள் பருகக் கிடைத்ததுண்டு.

கல்லூரி வந்த காலத்தில் எங்களுக்கு கலவைக்கு கிடைத்தவை பெப்சியும் கோக்குமே. அப்போதெல்லாம் எனக்கு சந்தேகம் ஒன்று வந்ததுண்டு.. இவை எல்லாம் கிடைப்பதற்கு முன் நம் மக்கள் சாராயத்தை எதனுடன் கலந்து உண்டு வந்தனர் என்று. இன்று யோசித்து பார்த்தால் தெரிகிறது – ஏன் நமது அரசு உலகமயமாக்கலை தொடர்ந்து ஆதரித்து வந்ததென்று. அப்படியே குடித்த சாராயத்தை கூட கலந்து குடிப்பதற்கு வந்தேறிகள் வழிவந்த பானங்களை நாம் உபயோகிக்கும் நிலை வந்து விட்டதே.

அந்த உறவினர் வரும் காலத்தே கிடைத்து வந்த குளிர்பானங்கள் யாவுமே இன்று காணக்கூட கிடைப்பதில்லை. குடிப்பது இரண்டாம்பட்சமே. இன்றும் உறவினர் வந்தால் ஓடிப்போய் குளிர்பானம் வாங்கி வரும் கிராமத்து பண்பாடு மாறவில்லை என் வீட்டில். ஆனால் வாங்கி வரும் குளிர்பானம் மட்டும் மாறிப்போனது. அழகான ஆரஞ்சு நிறத்தில் கிடைத்து வந்த டொரினோவும் கோல்ட் ஸ்பாட்டும் காணமல் போனது. காளிமார்க் மட்டுமே இன்றைய கடும் போட்டியில் போவோண்டோ மூலமும் பன்னீர் சோடா மூலமும் மூழ்காமல் மிதந்து கொண்டிருக்கிறது.

டொரினோ அழிவின் விளிம்பில் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் அதை பற்றிய அருமை தெரியாமல் கோக்கும் பெப்சியுமான விஷங்களை அருந்திக்கொண்டிருந்த எனது மடமை எப்போது என்னை விட்டொழிந்து போனது என்றெனக்கு தெரியவில்லை. ஆயினும் கல்லூரி முடித்த காலத்தில் இருந்து எனது முதன்மையான பானம் போவோண்டோவாகிப் போனது. டொரினோ கிடைக்கவில்லை அப்போது. கோல்ட் ஸ்பாட் மாயமாய் மறைந்து போனது. இன்று முதுமகனாய் தேடி பார்க்கிறேன். இவையெல்லாம் எளிதாய் கிடைப்பதில்லை.

இன்று இவைகள் அழிவின் விளிம்பில் தத்தளித்தாலும் அது மீண்டு வரும் என்ற நம்பிக்கை உண்டு.  இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு என் தங்கை எனக்கு ஒரு டொரினோ பாட்டில் பரிசளித்தாள். என் நண்பர்கள் எனக்கு வழங்கிய க்லேன்லிவட் 21 வருடங்கள் வாற்றப்பட்ட ஸ்காட்ச்சை விட பெரிய பரிசாக அந்த டொரினோ பாட்டில் எனக்கு தோன்றியது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன், திருநெல்வேலியில் வீட்டில் அமர்ந்து தொலைக்காட்சி பார்த்த எனக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி. அதில் வந்த ஒரு அலைவரிசையில், அந்த பழைய டொரினோ விளம்பரம் புது பொலிவுடன் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இளமையான விக்ரம் நடித்த விளம்பரப்படம் அது.

இன்றும் எனக்கு சில கேள்விகள் எழுவதுண்டு. நமது மக்கள் தயாரித்த அந்த பானங்களில் இல்லாத எந்த சுவையை நாம் இந்த வந்தேறிகள் கொடுத்த அக்காமாலாவிலும் கப்சியிலும் கண்டு விட்டோம்? நாக்கில் பட்டதும் ஜிவ்வென்று அன்னத்தை குளிர்வித்து இரைப்பையில் இறங்கும் வரை குளிர் தெரியும் டொரினோவையோ போவோண்டோவையோ இவைகள் மிஞ்சி விட்டனவா? இயற்கையான சர்க்கரை சேர்த்து காற்றின் அழுத்தம் ஏற்றி வந்த பன்னீர் சோடாவின் சுவையையோ சீரணிக்கும் ஆற்றலையோ 7 அப்போ மவுன்ட்டன் டியூவோ தருமா?

எதன் பின்னால் நாம் இப்படி அலைகிறோம்?

இன்றும் போவோண்டோவை மட்டுமே குளிர்பானமாய் கருதும் நண்பர்கள் எனக்குண்டு. மதுரை சென்றால் ஜிகர்தண்டாவும் பிற ஊர்களுக்கு சென்றால் கிடைக்கும் சர்பத்தும், இதர சில பானங்களும் நமக்கு வேறெங்கும் கிடைப்பதில்லை.

முடிவாய் ஒன்று சொல்கிறேன். இவை அழிவதற்கு முன் இவற்றை ருசித்து விடுங்கள். இல்லாவிட்டால் உங்கள் வாழ்வில் நீங்கள் ஒரு முக்கியமான சுவையை அறியாதவராகி விடுவீர்கள்.

அது சரி. எனது தேடல் என்னவானது என்றதற்கு பதில் உங்களுக்கு இப்போது தேவை இல்லாததாகி விட்டது. ஆயினும் சொல்கிறேன்.. எனக்கு கிடைத்தது ஒரு பாட்டில் டொரினோ. முழு பாட்டிலையும் குடித்து விட்டு குப்புற கவிழ்ந்தேன்.