தும்பிக்கை இல்லாத யானை

சென்ற வாரம் முறுக்கு சாப்பிட வேண்டும் என்று தோன்றிய போது கடைதெருவிற்கு செல்ல என் கழுகில் கிளம்பினேன். என் கழுகு மிக உயரே பறப்பது. அதற்கு கண்பார்வை கொஞ்சம் குறைவு. அதன் உணவான சிறுஎறும்புகள் அதன் கண்ணுக்கு தெரிவதில்லை. சரியான பார்வை இல்லாத காரணத்தால், கழுகு ஏறும்பென நினைத்து சில மனிதர்களை கொத்தி தின்று விட்டது. மனித வதை தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் என் கழுகை போலீஸ் தேடுவதால், அதை மாறுவேடம் இட்டுக் கொள்ள சொன்னேன். ஆதலால் என் கழுகு இப்போது காக்கையை போல் மாறுவேடமிட்டு சுற்றுகிறது.

கடைத்தெருவின் மேல்மாடியில் என் கழுகை நிறுத்தி விட்டு கீழே வந்த உடன் என் கண்ணில் பட்டது அந்த தும்பிக்கை இல்லாத யானை. மனிதனுக்கு நம்பிக்கை போல் யானைக்கு தும்பிக்கை என்ற முதுமொழியின் வீச்சு அறிந்த எனக்கு, தும்பிக்கை இல்லாத யானையின் மேல் ஒரு பரிதாபம் உருவானது. தும்பிக்கை இல்லாத அந்த யானையோ அதை பற்றிய கவலை சிறிதுமின்றி தெருவில் செல்லும் கரும்பு வியாபாரம் செய்யும் கீரிகளை கண்டு கண்களை அகல விரித்து பார்த்து கொண்டு நின்றது. தும்பிக்கை இல்லாமல் யானை அதன் உணவை எடுத்து எப்படி உண்ணும் என்ற ஆர்வம் பீறிட்டு கிளம்ப, வந்த வேலையான முறுக்கு தின்பதை மறந்து, யானை எப்படி உண்ணும் என்பதை காண காத்து கிடந்தேன்.

ஒரு லட்சத்து ஐம்பதாயிரம் தசைகள் இல்லாமல் போன அந்த யானை முகத்தில் அரிப்பு ஏற்பட்டால் எப்படி சொறியும்? எட்டரை லிட்டர் தண்ணீர் கொள்ளும் அந்த தும்பிக்கை இல்லாத யானை தாகம் ஏற்படின் எவ்வாறு தன் தாகம் தணிக்கும்? பல கேள்விகள் என்னுள் எழுந்ததும், முறுக்கு என்பது அவ்வளவு முக்கியமான விஷயம் அல்ல அப்போது என்று என் மனதிற்கு பட்டது. இந்த யானையை முழுமையாய் பார்த்துக்கொண்டு அமர்ந்தாலே இக்கேள்விகளுக்கு விடை கிடைக்கும் என்று தோன்றியது.

அந்த நேரம், கரும்பு வியாபாரம் செய்து வந்த ஒரு குருட்டு கீரி தன் கையிலிருந்த இரண்டு கரும்புகளை அந்த யானையின் மேல் சாய்த்து வைத்து இளைப்பாறியது. இதுதான் சமயம் என்று கண்டு கொண்ட அந்த தும்பிக்கையில்லா ஆனால் கண்ணுடைய யானை அந்த இரண்டு கரும்புகளை உடனே விழுங்கி விட்டது. கரும்பை காண முடியாத கீரி தேடிக்களைத்து போய் முயற்சிகளை கைவிட்டு யானையின் இரு கால்களை கரும்பென நினைத்து இழுத்துக் கொண்டு போனது.

அந்நேரம், மாறுவேடத்தில் இருந்த எனது கழுகு என் அலைபேசிக்கு அழைத்து அது நிஜமாகவே காக்கையாய் மாறி விட்டதென அழுதது. பதறி அடித்து ஓடாமல் நிதானமாக நடந்து சென்று காக்கையாய் மாறி இருந்த கழுகை மறுபடி கழுகாக்கி கிளம்பினேன். மேல செல்கையில் கழுகு சட்டென்று கீழே இறங்கி சொல்ல சொல்ல கேட்காமல் யானையை தூக்கிக் கொண்டு போன குருட்டுக்கீரியை யானையோடு சேர்த்து விழுங்கி விட்டது. பிறகு பெருத்த ஓர் ஏப்பம் விட்டது.

யானை பற்றிய சிந்தனையில் ஆழ்ந்து இருந்த நான் இதை கண்ட அதிர்ச்சியில் பேச்சிழந்தேன்.

யானைதான் போச்சே. எப்படி மேலும் கதை சொல்வது இப்போது?

Advertisements

6 thoughts on “தும்பிக்கை இல்லாத யானை

    • யானைன்னா நீங்க ஏன் ஐயோன்னு ஓடி வந்தீங்க? தெரிஞ்சுக்க மனசு குறுகுறுங்குதே!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s